Categorie archieven: Dorpsketting

Open brief vrienden van Stompwijk

 Aan: Dhr. E. Fontein

Dr. van Noortstraat 98

2266 HA  Leidschendam

 

Betreft: geschil Kulturhus                                                                                             Leidschendam, 17 februari 2011

 

OPEN BRIEF

Geachte heer Fontein (beste Eric),

Tijdens de Adviesraad van donderdag 10 februari 2011 is als onderwerp besproken het project Kulturhus. Uit de presentatie die wij daar kregen, maken wij op dat er op dit moment onoverkomelijke problemen zijn om het project Kulturhus op de eerder ingeplande locatie te realiseren. Met deze brief willen wij een oproep aan u doen om er samen met de gemeente Leidschendam-Voorburg uit te komen. Het emailcontact dat wij hadden met u en uit de cryptische omschrijving die wij als antwoord kregen blijkt, dat u niet tegen de verkoop van het stuk grond bent waarop Kulturhus, de lagere school en een aantal woningen gepland zijn. Eerder zijn er voor u andere problemen in de personele sfeer bij de gemeente, die het onmogelijk maken om tot een akkoord te komen met deze.

U weet dat wij als ‘Vrienden van Stompwijk’ de gehele gebiedsvisie mede tot stand hebben gebracht en hebben hier heel veel tijd en energie in gestoken. Natuurlijk…, wij hebben ons altijd zeer kritisch opgesteld wanneer het om het wel en wee van het dorp Stompwijk ging, mede omdat het dorp en het buitengebied ons te dierbaar is om te laten verkwanselen. Met het project Kulturhus zou Stompwijk een zeer positieve impuls krijgen waar alle inwoners van dit mooie dorp profijt van hebben. Stompwijk is hard toe aan een opknapbeurt en juist het Kulturhus met de daarbij behorende opstallen maken deel uit van deze opknapbeurt. Het restaureren van de H. Laurentiuskerk mag hier een mooi voorbeeld van zijn. Langs deze weg willen wij u dan ook oproepen om terug naar de onderhandelingstafel te gaan met de gemeente en de loopgraven waarin u en de gemeente zich nu in bevinden, te verlaten.

Wij weten inhoudelijk te weinig van de problemen die zich nu voordoen en dat hoeft ook niet, maar deze kunnen toch nooit zo groot zijn dat daar niet over heen te stappen is wanneer beide partijen de intentie hebben eruit te komen. Financieel gezien geeft u aan dat er geen probleem is, uitsluitend in de uitwerking hiervan. Persoonlijk bent u nooit een grote fan geweest van de Vrienden van Stompwijk, omdat onze ideeën over hoe Stompwijk ingericht zou moeten worden voor de toekomst te ver uiteen liggen. Wel zijn zowel u alsook de Vrienden van Stompwijk er altijd over eens geweest dat het project Kulturhus uitgevoerd zou moeten worden, omdat dit goed was voor de jeugd van Stompwijk, haar ondernemers, haar senioren en iedereen die hier qua leeftijd tussenin zit.

Mijnheer Fontein, wij hopen dat u overtuigd bent van onze goede bedoelingen die wij met deze brief willen bereiken. Ook geeft het waarschijnlijk voor anderen inzicht dat een schuldvraag niet persé bij een partij hoeft te liggen. Daar kunnen wij niet over oordelen. Tenslotte ontstaat een conflict altijd uit een voorval waar twee partijen samen niet uit komen. Schroom niet anderen te raadplegen of een mediator in de arm te nemen. Een afschrift van deze brief zullen wij dan ook naar wethouder Gregor Rensen van de gemeente Leidschendam-Voorburg zenden, die verantwoordelijk is voor de uitvoering van het project Kulturhus. Tevens zullen wij de Open Brief toezenden aan de redactie van de Dorpsketting, zodat het dorp er kennis van neemt dat partijen bij deze opgeroepen zijn tot actie. Een Kulturhus op een andere locatie als eerder gepland, daar wordt Stompwijk niet beter van. En als suggestie willen wij besluiten dat wanneer u met de gemeente Leidschendam-Voorburg eruit komt dat het plein dat voor het Kulturhus komt te liggen, wat wij eerder als ‘Vrienden van Stompwijkplaats’ hadden willen benoemen, deze suggestie loslaten en als het aan de Vrienden ligt, het ‘Eric Fonteinplein’ genoemd gaat worden. Dat is toch een mooi vooruitzicht.

Met vriendelijke groet,

Actiecomité Vrienden van Stompwijk

namens deze Leo Wijnhoven

NB:

Een afschrift van deze brief is tevens verzonden naar wethouder G. Rensen van de gemeente Leidschendam-Voorburg

 

p/a Dr. van Noortstraat 111a, 2266 GV  Stompwijk

www.vriendenvanstompwijk.nl

 

 

 

Tip via Twitter, Pizza maffia

‘Pizzamaffia is heel rauw geworden’

AMSTERDAM – De nieuwe Nederlandse film Pizzamaffia is een ‘rauwe’ film geworden, vertelt regisseur Tim Oliehoek in een gesprek met NU.nl. De jonge filmmaker blikt terug op zijn boekverfilming, waarin veel Arabische accenten zijn aangebracht.

Pizzamaffia gaat over de familieband tussen Bram en Haas, de snelste koeriers van Pizzeria Novara. Ze zijn ‘matties for life’.

De pizzeria is eigendom van Brams vader, maar sinds die ziek thuis zit, runt oom Faris de zaak. Als er een meningsverschil over de inkomsten ontstaat, krijgen de twee gezinnen ruzie, wat ontaardt in een pizzaoorlog.

Is het moeilijk om een film met een aantal Arabische accenten te maken?

‘’We hebben de schrijver van het boek betrokken bij het maken van de film. Ik kom uit een wit dorp, en je moet een Marokkaanse familie neerzetten. Ik heb goed geluisterd naar de auteur, Khalid Boudou, en naar de acteurs. Klopt het decor, de kleding en de muziek? Anders haakt de kijker af.”

Je bent de Marokkaanse taal niet machtig, maar er zijn in de film veel Arabische dialogen. Was dat lastig?

‘’We hebben veel Arabische scènes in de film, dan zou je denken dat het lastig is. Maar de emotie is universeel. Je kunt daarom heel goed volgen wat ze zeggen. En we maakten gebruik van een tolk, die zorgt dat er gezegd wordt wat er in het script staat.’’

‘’De taal is heel prettig om naar te luisteren. Bijna sprookjesachtig. Sommige scènes zijn helemaal Arabisch. De gesprekken tussen de vaders, dan krijg je echt dat rauwe gevoel. Puur, zonder opsmuk. Dìt is een film, dacht ik.’’

Voor welke doelgroep is Pizzamaffia gemaakt?

‘’Ik ben uitgegaan van jonge kijkers. Er moest daarom voldoende actie in, maar het taalgebruik moest niet te grof zijn. Bloed zit er in, maar je moet goed bedenken hoe ver je daarmee gaat.’’
‘’Het moet toegankelijk zijn voor een jeugdig publiek. Het drama is best pittig, dat vraagt wel wat van jonge kijkers. Maar zij mogen daarin best opgevoed worden’’, zegt Oliehoek met een knipoog.

De film heeft een combinatie tussen actie, drama en comedy. Waarom heb je er niet voor gekozen een specifieke weg in te slaan?

‘’Mijn belangrijkste doelstelling was dat de acteurs geloofwaardig waren. Je moet in de dialogen het straattaalgevoel hebben. Het is geen doldwaze comedy geworden zoals het Schnitzelparadijs.’’

‘’Er is wel een heel geestige scène met kakkerlakken. Die hoort eigenlijk niet in de film, maar op de een of andere manier past hij er heel goed tussen. De mensen vinden dat leuk, even gek doen met een kakkerlak, maar dan weer snel terug waar het om gaat in de film; het drama in de familie.

Was het moeilijk om de juiste acteurs te vinden voor deze film?

‘’We hadden niet veel problemen met de casting. Zo’n beetje elke Marokkaanse acteur in Nederland is langs geweest, maar eigenlijk wist ik al dat ik dat de rol van Bram gespeeld moest gaan worden door Illias Ojja, met wie ik eerder samenwerkte in de tv-serie Shouf Shouf. Binnen tien minuten hou je van hem, is het conflict duidelijk en ga je met hem mee.’’
Mamoun Elyounoussi speelt de rol van neef Haas. ‘’Hij is zijn exacte tegenpool. Op de set zag ik direct dat hij zo ontzettend gevaarlijk was, maar tegelijkertijd sympathiek. Toen ik ze samen bezig zag, kwam er zoveel energie vanaf dat ik er snel over uit was.’’

Pizzamaffia is jouw derde film. Bij Vet Hard gaf je de hoofdrol aan Jack Wouterse en in Spion van Oranje was Paul de Leeuw de grote blikvanger. Waarom heb je dit keer niet gekozen voor een gearriveerde acteur?

‘’Ik was dit keer gefascineerd door het verhaal, daar zocht ik acteurs bij. Dat is in tegenstelling tot Spion van Oranje, waar het andersom werkte. Deze film gaat echt onder je huid, is heel hard en puur geworden, maar tegelijkertijd ook sympathiek. En als je in zo’n film opeens Patty Brard ziet rondlopen, is dat toch wel een beetje gek.’’
De 31-jarige filmmaker neemt een moment rust en komt dan met een aanvulling. ‘’Er zit wel een hele bekende ster in de film. Wie kent Hakim niet, van Sesamstraat? Die hebben we, in de rol van de vader van Haas, onherkenbaar gemaakt. De jongen die de film heeft gemonteerd herkende hem niet eens. Hakim blijkt te kunnen praten, en is ook nog eens een goede acteur.’’
‘’Hij deed een ontzettend grappige auditie, maar een probleem was dat haar van hem, en dat grappige gezicht. Je verwacht elk moment dat hij een rood balletje uit zijn mond haalt. Ik heb hem geadviseerd dat haar er af te halen, een baard te laten staan en een serieuze bril op te zetten. Met ietwat stoffige kleding was het opeens een hele andere man.’’

Pizzamaffia gaat aanstaande dinsdagavond in première in Den Haag, de stad waar de film is opgenomen. Vanaf donderdag is de film in de bioscopen te zien.

© NU.nl/Dennis van Luling

Diversity 4

Diversity 4Afgelopen zaterdag deden dansgroep Diversity 4 oftewel: Nalin, Naomi, Megan en Lani, aan een danswedstrijd bij de Kunstbende. De wedstrijd voor jong creatief talent en zijn 1e geworden!

Hartelijk gefeliciteerd met jullie behaalde 1e prijs!!!

Volgens juryrapport hadden de girls een goede uitstraling. De choreografie was sterk, zowel in de ruimte als in opbouw. Dus genoeg diversiteit in hun dans wat de naam opzicht al waar maakt. Diverstity 4 zijn kampioen van Zuid Holland dat wil zeggen dat zij in de landelijke finale Zuid Holland gaan vertegenwoordigen op 23 april in Westergasfabriek in Amsterdam.

http://kunstbende.nl/nl/572-finalisten

We hopen dat er veel mensen naar de finale gaan kijken. Bij voldoende aanmelding kunnen we met de bus gaan. Wie zich aanmeldt, kan met mij contact opnemen.


Carmen 06-40241754

 

 

Muizenissen

Daar lag ik dan, bijna voor honderd procent horizontaal en recht boven mij een wit licht. Was ik dood? Keek ik in de bekende tunnel en was het enkel wachten op een flashback van mijn leven? Of zat ik in een clip van Marco Borsato? Dan verschijnt er ineens een hand in zo’n latexhandschoen… met een injectienaald erin! Daarboven een paar ogen (duidelijk van een vrouw), een neus en een mondkapje..De Tandarts! Onlangs waren mijn tanden en kiezen op de foto gezet en toen bleek dat ik drie gaatjes had in kiezen waar al jaren geleden amalgaam in gestopt was. Dat moest natuurlijk gerepareerd worden en de oude vullingen zouden dan meteen vervangen worden door, moderne, witte vullingen. “Dat wordt een afspraak van een uur.”verzuchtte de tandarts aan haar assistente. Mijn portemonnee kreeg direct hartkloppingen maar het idee dat ik mijn ziektekostenverzekeraar binnenkort een flinke poot mocht uittrekken maakte een hoop goed. Ik besloot haar in de ogen te blijven kijken, alles beter dan die naald of die handschoen. Het waren mooie ogen. Dat wel. Maar de naald kwam toch… Wel onder verzachtende omstandigheden, ze zei mij dat ze het heel voorzichtig zou doen. De lieverd! Mijn vingers lagen in elkaar verstrengeld op mijn buik, onnodig verkrampt want er viel niets van pijn te voelen, maar ja, wat wil je. Als kind was naar de tandarts gaan een martelgang. Je had maar te gaan zitten en vervolgens werd je gemaand ‘je bek te openen’. Als alles dan achter de rug was kreeg je wel een banaan. Zo ging dat toen. Nu gaat dat heel anders. “Zo, dat is een grote vulling.” zei de tandarts, waarna er nog een paar ogen, Stompwijkse (!), tevoorschijn kwamen. De tandarts-assistente. Spontaan brak bij mij de lente door, werd ik bedwelmd door haar verschijning ook al waren het slechts een paar ogen en een stem…Ze schudde haar hoofd want ach, ach, ja, wat een grote vulling! En ik lag daar als slachtoffer, kon me niet bewegen, had enkele vingers en wat tandarts gereedschap in mijn mond en de verdoving begon ook nog eens te werken…Dat is trouwens wel gek. Zodra de tandarts van alles in mijn mond heeft gestopt, gaat ze ineens vragen stellen. En vragen dienen beantwoord te worden, toch? Dat probeer ik dan ook wel, je bent immers fatsoenlijk opgevoed, maar meer dan wat gemompel en geknipper met de ogen komt er niet uit. En met mijn hoofd knikbewegingen maken raad ik niemand aan…Voordat je het weet schiet de boor uit of zit dat cappuccino pijpje achter in strot! Ze begon met het verwijderen van de oude vullingen. Natuurlijk verkrampte ik weer maar had daar totaal geen reden toe: ik voelde niets! Alleen het geluid van de boor, een Makita vermoed ik, overheerste. De dames bleven zich maar verbazen over de grootte van de vullingen waardoor ik mijzelf af begon te vragen wáárom ik toch van die grote vullingen had..Kwam dat door mijn grote bek, door mijn meningen die ik nog wel eens verkondigen wil? Ondertussen werd mij gevraagd waar ik ook alweer werk, of het pijn doet, of ik nog wakker kon blijven (ik had de nacht ervoor nachtdienst) en of ze mij geen pijn deed. In mijn hoofd repeteerde ik de antwoorden. Ik nam mij voor, zodra mijn mond even met rust gelaten zou worden, dan zo snel als ik kon de vragen te  beantwoorden. Want ja, ook de tijd van een tandarts is kostbaar. Toen de vullingen alle drie eruit waren dacht ik mijn moment te hebben maar ze begon direct met vullen. Onderweg begon zij zich af te vragen of er wel genoeg vulling was…O jee, moeten ze zo ook nog even naar de Gamma? Nee, er was genoeg en toen kwam het sein dat het klaar was, ik was weer een knappe vent met mijn witte vullingen!

Eindelijk kon ik mijn antwoorden kwijt! Maar toen ik wilde gaan praten struikelde ik over mijn tong en lippen..Ik keek in de spiegel en zag mijn mond helemaal scheef staan..De verdoving! De rest van de middag kon ik niet drinken, roken en praatte ik als iemand die niet meer als BOB betiteld kon worden.

Arjan Veldhuizen

 

Lieve Mensen

Paarden, koeien, schapen, geiten, varkens, kippen; het zijn allemaal schepsels van God. En wij hebben de plicht goed voor ze te zorgen. Het lijkt daarom nergens op om ze maar massaal te doden bij een dierziekte-uitbraak. Houdt het dierziektebeleid van regering en Brussel in de gaten en help voorkomen wat 10 jaar geleden (mkz) en nog pas geleden (Q-koorts) gebeurd is. Wordt lid van de NBvH als je met hart en ziel hobbylandbouwdierhouder bent, donateurs zijn ook van harte welkom!!! Kijk op www.hobbydierhouder.nl of e-mail: info@hobbydierhouder.nl

Groetjes van Marjolein Steenstra

 

Rondweg breder dan de N206

Op 10 februari was er een adviesraadavond die door een aantal raadsleden van GroenLinks bijgewoond werd. Op de agenda stonden onder andere het Kulturhus en de rondweg fase 1.  Wat verbaasde was dat in de planning van de rondweg fase 1 nog steeds gesproken wordt over een weg van maar liefst 7 meter breed. Ter vergelijking, dit is breder dan de N206 nu is. Bij de vaststelling van het voorlopig ontwerp in 2009 heeft GroenLinks al aangegeven dat de breedte van de weg aangepast dient te worden. Ook is destijds aandacht gevraagd voor een landschappelijke  inpassing. Verder is GroenLinks van mening dat zonder  fase 2, de rondweg fase 1 weinig tot niets oplost. Na de vaststelling van het voorlopig ontwerp door de raad is er wel het e.e.a. in de wereld veranderd, zo ook in Leidschendam-Voorburg. Plannen die toentertijd  als reëel werden ervaren worden in onze huidige economische situatie anders bezien. GroenLinks vraagt zich daarom af of zonder een levensvatbaar tuinbouwgebied en zonder fase 2 de rondweg, fase 1 er überhaupt zou moeten komen.

Ook de voortgang van de bouwplannen van het Kulturhus bracht op de adviesavond de nodige reacties teweeg. GroenLinks heeft goed geluisterd naar hetgeen hierover naar voren werd gebracht. Er was veel input van de Stompwijkers,  waar wij erg blij mee zijn en die wij ook zeker mee zullen nemen naar de raad.

Carla Wijnhoven-Kleihorst

Raadslid GroenLinks

 

Betaald op wereldreis,

dat willen Eva en Laura Oliehoek wel

Ze willen op pad als goede doelen ambassadeurs voor de Nationale Postcode Loterij. Ze gaan een half jaar op weg en bezoeken diverse plaatsen waar goede doelen ondersteund worden door de Poscode loterij. Deze steun wordt wereldwijd gegeven. Tijdens deze reis doen ze dan verslag van hun belevenissen. De verslaglegging vindt plaats door het maken van verslagen, foto’s en filmpjes en via een weblog kun je en volgen.

Voordat het zover is hebben ze uw steun nodig, omdat ook hier meeste stemmen gelden. Stem en geniet straks mee van hun ervaringen als echte wereldburgers.

http://www.internationaalambassadeur.nl/EvaenLaura

Eva en Laura Oliehoek 

Weissensee 2011

CIMG1586De winter van 2010/2011 heeft de schaatsliefhebbers in het noorden van het land heel wat ijsuren geschonken. In eerste instantie kwam, gezien de vooruitzichten en de al gereden natuurijswedstrijden, de elk jaar geplande Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensse, in de verdrukking. Velen waren ervan overtuigd dat ’de tocht’ zou komen, maar wederom bleven de nodige nachten van -15 C. uit en gooide sneeuw roet in het eten.  Zodoende kwam de geplande vakantie voor de groep Weissensee-gangers niet in gevaar. De meesten reisden in het weekend van 29/30 januari af naar het op 920 meter hoog gelegen meer in Korintië in Oostenrijk. Een plek die bijna elk jaar garant staat voor een dikke laag natuurijs, die ook wel de ‘Spielplatz der Natuur’ wordt genoemd. Ondergetekende was er vanaf 1989 bij om deel te nemen aan de Alternatieve Elfstedentocht over 200 km, maar haakte na 1992 af om er vervolgens in 2002 en 2003 weer bij te zijn. In die laatst 2 jaren ging mijn vriendin Marga de uitdaging aan, welke met succes werd beloond.

Nu, in 2011 was het de tijd voor mijn zoon Sjors. Zijn liefde voor de schaatssport bloeide weer op, mede doordat hij werd gestimuleerd door zijn vriendin Femke Wijsman. Zon- en maandag werd er getraind en deze liep voor een ieder naar wens.

Dinsdag 1 februari stonden beiden er voor klaar. Die dag zijn ze met nog 1200 andere deelnemers van start gegaan. Onder deze deelnemers waren natuurlijk meerdere Stompwijkers. Marga ging voor de 3e keer deelnemen, en Jolanda de Winter voor de 2e maal. Zij was vast van plan de 200 km deze maal wel te volbrengen. Twee jaar geleden kwam ze door de zware omstandigheden helaas niet verder dan 166 km. Deze maal waren de vooruitzichten veel beter. De tocht werd gereden op zowel het kleine, als het grote meer. Er was een ronde uitgezet van 12 ½ kilometer, er waren dus 16 rondjes af te leggen. De temperatuur om 7.00 uur was -14 C. en die liep in de loop van de dag op tot – 8 C. De zon liet zich de hele dag zien. Het ijs was knoerthard en bleef daardoor goed glijden. De moeilijkheidsgraad zat hem in de vele scheuren, dat vereiste alertheid en scherpte.

Theo Koot, echtgenote van Wendy de Winter en sinds kort wonend in Stompwijk, had zich ook tot doel gesteld om deze loodzware schaatstoertocht uit te rijden. Heel trots meldde hij mij dit te gaan doen op de schaatsen van zijn overleden schoonpa Hans. Ik twijfelde over de pasvorm, want je stapt immers niet zomaar in iemand anders z’n schaatsen. “Ze zitten als gegoten”, was het antwoord.

Om 7.00 uur zou het startschot vallen en was iedereen vroeg uit de veren. Hoewel ik zelf niet ging rijden, maar me samen met Wil van Es met de verzorging zou bezighouden, voelde ik de spanning in de koppies maar al te goed! Toen ik met de camera het vertrek filmde en het moest gaan gebeuren, bleek Marga door de zenuwen haar skibril te zijn vergeten. Zij heeft zo’n 20 km. zonder gereden voordat ik haar deze alsnog kon aanreiken. Gelukkig liep het goed af en waren haar ogen nog niet bevroren. 200 kilometer schaatsen doe je niet zomaar. Dat blijkt uit de rondetijden die volgden. Tot 100 km gaat het meestal prima, daarna wordt het moeilijk tot zwaar.

Aanmoedigen en inpraten is dan nodig. Voor de deelnemers is elk rondje dichterbij de finish een stimulans om door te gaan. Heel trots was ik toen zoonlief na 9 uur en 38 min. de streep passeerde. Hij heeft het gehaald en dat is voor nu het enige wat telt. Vriendin Femke (9.06) ging hem zelfs voor en eindigde als 35e van de 99 andere vrouwen die de 200 volbrachten, knap gedaan! Jolanda schreef historie binnen het gezin. Zij reed met een dikke smile de 200 km. Wie weet waar ze de kracht vandaan haalde, want haar voorbereiding was wegens haar onregelmatige diensten verre van optimaal. Haar wilskracht en de overtuiging dat haar vader om een hoekje mee keek, bracht haar in 10.10 naar de finish. Ze hoort nu echt bij de club van doorzetters! Zwager Theo reed  het snelst van ons allemaal. Na 7 uur en 48 min. kwam hij over de finish waar hij zijn emoties de vrije loop liet.  Marga reed tot haar eigen verbazing de maximale lengte van het parcours vrij gemakkelijk uit in 9 uur en 19 min. Zij had zich redelijk goed voorbereid en dat werpt zijn vruchten af. Beide nestors Siem van Es (8.14) en Aad de Haas (8.22) waren ook van start gegaan. Voor de zoveelste maal op de Weissensee aanwezig en vele keren de tocht uitgereden. Beide mannen zijn  in de zestig, ga er maar aanstaan! De ijsclubleden Jaco (9.32) en zijn 9 jarige  zoontje Erben van der Lans reed maar liefst 2 x 50 km (4.23).  Michel van Ruitenburg vond de 200 wat te veel van het goede, maar reed op dins– en op vrijdag wel 125 km. Mieke (8.06) en Gijs Buitelaar (8.29), voor velen van ons geen onbekenden. Met deze tijd was Mieke maar liefst de 11e vrouw die de finishlijn die dag passeerde, Chapeau! Schoondochter Angelique van Santen reed de 200 km in 10 uur en 19 min. Een hele prestatie als je bedenkt dat zij sinds vorig jaar pas op schaatsen staat. Haar motivatie en haar liefde voor Gijs zorgde voor deze geweldige prestatie.

De rest van de week diende puur als vakantie en dat heb je dan ook meer dan verdiend. Wandelen, skiën, langlaufen, lekker eten en feesten en natuurlijk de beide Stompwijkse toppers aanmoedigen. Het team van Het Groene Hart van Joost Juffermans reed regelmatig goede uitslagen, een genot om naar te kijken. Het team werd uitstekend verzorgd door Loes en Marleen de Haas. Zij zorgden voor de maaltijden en masseerden de benen van de mannen. Martijn van Es was de hele week in goede doen en werd door velen getipt als de winnaar van de Alternatieve. Hij reed werkelijk een superrace en sprintte af met een groep van 24 rijders, maar moest het vlak voor de streep  afleggen tegen de rappe sprinter Karlo Timmerman en eindigde als 3e. Jammer, hij verdiend het zo erg, we hadden het hem zo gegund! Het A peloton raffelde de 200 km af in slechts 5 uur en 32 minuten. De teleurgestelde Martijn opperde tijdens het interview om voortaan maar 300 km te gaan rijden. De omstandigheden waren deze editie niet zwaar genoeg. Het is nooit eerder gebeurd dat een groep van 24 rijders voor de overwinning moest afsprinten. Er zijn dit seizoen nog twee kansen, Zweden en Finland.

Brenda van Leeuwen (vriendin van Jolanda) werd tijdens haar verblijf ziek en moest overhaast naar huis. Voor haar betere tijden gewenst en dank aan allen die zich hebben ingezet om van dit weekje een succes te maken. Natuurlijk gaat onze dank ook uit naar Brigitte en Hans waar wij de hele week verbleven.

Frans Oliehoek

Voor mensen die van dieren houden

Lieve mensen, die van dieren houden en vooral veehouders en hobbylandbouw huisdierhouders en ook paardenhouders!

Dit jaar is het 10 jaar geleden, dat de vreselijke, en ik durf het bijna niet uit te spreken, mond- en klauwzeer uitbraak was. Misschien een moment om bij stil te staan en vooral strijdbaar te zijn en blijven tegen het massaal doden van dieren bij een dergelijke dierziekte uitbraak!! Je zult je beste dieren maar eens verliezen; generaties lange foklijnen……….

Nog zijn er mensen, die deze tragedie niet te boven zijn gekomen. Houdt daarom hygiëne en de quarantaine maatregelen in ere en blijf strijden in Nederland en in Brussel voor een diervriendelijk gezondheidsbeleid!

Let op: zelfs paardenziektes zijn in aantocht!

Groetjes, Marjolein Steenstra