De klok een uurtje terug, nog behoorlijk fris buiten, maar toch stond er afgelopen zondag een behoorlijk aantal toerfietsers (± 55) klaar voor de openingsrit van het seizoen 2018. Om klokslag 9 uur klonken de eerste oproepen om te vertrekken en omdat niemand van de aanwezigen zich geroepen voelde tot een openingswoord of startschot vertrok de A1 met stille trom als eerste. De andere groepen volgden direct voor hun eigen route en zo waaierde het peloton uiteen.
Alle groepen hadden als bestemming Restaurant Meerenbos langs de Rottemeren. Voor de captains altijd een uitdaging om daar iets leuks van te maken, zeker omdat het hemelsbreed zo dichtbij is. Met een groep van 16 reed de A1 langs de Vliet en via Nootdorp richting Delfgauw. Even voor Zestienhoven sloegen we linksaf naar een nieuw fietspad en kwamen via deze route alsnog bij Schiebroek uit. Bij het binnenrijden van het Lage Bergse Bos passeerden we de B, maar omdat zij daarna een kortere weg namen waren ze toch eerder bij de koffie. Ook de C-groepen zaten er al.
Ook onder de koffie werd er weer volop bijgekletst met degenen die we in de wintermaanden weinig gezien hebben. Zo zijn de eerste ritten van het seizoen altijd weer een gezellig weerzien. Bij de A2 misten we wel Jan die vorige week in Spanje gevallen is en aldaar in het ziekenhuis terecht gekomen. We hopen dat hij snel weer naar huis kan en goed zal herstellen.
Voor de terugweg reden we langs de andere kant van de Rotte en naar Waddinxveen, al hadden sommigen net zo lief al veel eerder linksaf richting Stompwijk gegaan. Zo’n eerste rit is toch wel weer even afzien. Na zo’n 80km waren we alsnog weer terug in Stompwijk.
Arno van Rijn
C1
Zondagochtend 7.00 uur, de wekker loopt af… Het zag er niet echt appetijtelijk uit buiten. De hele week had ik gezegd, dat als het zondag ook zo koud zou zijn, ik dan niet ging fietsen. Maar…….. Ik was nu toch wakker, mijn outfit lag sinds zaterdagavond klaar, dus… ik ging!!!! Aangekomen bij de sporthal, zag ik dat wij met 4 vrouw en 1 man aan de start stonden. Het was zo wie zo geweldig om elkaar weer te zien! We hebben het spectaculaire startschot van vorig jaar wel gemist hoor. Maar goed, ook zonder startschot is iedereen vertrokken. Wij reden via Zoetermeer, eerst over de brug die Ria v.d. Hoeven zo mooi vindt en daarna door de kleurenwijk ja, we hebben heel wat kleuren gezien. Gelukkig was er ook een straat die gewoon Donkergroen heet, want wat een palet aan vreemde kleuren hebben ze daar. We vervolgden onze weg, braaf achter Jan aan, want anders waren we nooit ergens gekomen. Gelukkig stond de koffie bij Meerenbos al klaar en deze smaakte dan ook weer voortreffelijk. Na een ontspannen pauze, waarin wij het natuurlijk ook over de ons ontvallen leden hebben gesproken. We misten ze….. Er is zo ontzettend veel veranderd voor een paar van onze leden…. Na de koffie weer braaf achter Jan aan, richting huis. Jan, bedankt voor het leiden, de koffie en je verhalen. Om even bij twaalf uur reed ik thuis de tuin in, met 42 km. op de teller. Ik vond het heerlijk en had een super voldaan gevoel!!!!!!
Trees van Velzen
De C2 verzamelde met vier fietsers bij de start voor de 1e rit van het nieuwe seizoen naar Bleiswijk voor de koffiestop. Wij fietsten via het Noord-AA, het Bentwoud naar Moerkapelle. Even ’n stukje langs de A12 terug en toen richting Meerenbos, waar wij om vijf vóór 10 uur als 1e groep met 18 km aankwamen. Er waren al koffiedrinkers van Swift binnen en al gauw kwamen de andere groepen van onze Toerclub binnen druppelen. Terug vervolgden wij een stukje langs de Rotte Meren en gingen bij de Kooilaan weer terug naar de “dijk”. Een klein ommetje van 4 km. Via de Hoefweg van Bleiswijk gingen wij richting de watertoren van Zoetermeer. Een beetje slingerend door het vroegere Floriade terrein naar de golfbaan. Toen kregen we de kerktoren van Stompwijk in zicht. Wel fijn, want we vonden het wel welletjes zo voor de 1e rit. De been- en bilspieren moeten er nog aan wennen. We waren rond de klok van 12 uur thuis met 44 km op de teller. Zo, de kop is eraf en laat die lente maar komen. Het verslag is namens Fried.
Groetjes, Lia de Jong-Zwetsloot
Aanstaand weekend rijden we op 2e paasdag de volgende clubrit. De A en B gaan dan naar Haastrecht en voor de C is De Klip in Wassenaar de bestemming. We vertrekken weer om 9.00u vanaf het Klaverblad.
iska Groen in ’t Woud, gaat daarom tijdelijk bij haar zus Martha (Annelies van Polanen) en zwager Herman (Jos de Groot) inwonen. Zwager Herman is een man met weinig libido, maar moet wel meedoen met zijn zwager. Hun vrouwen zijn naar het zonnige zuiden gevlogen en de heren hebben het rijk alleen. Dick’s secretaresse en tevens geheime vriendin Jennifer (Myra Vervaart) komt met haar deprimerende vriendin Sylvia (Jacqueline de Groot) naar het huis van Herman. Tot schrik van de mannen blijken de dames vanwege een staking op het vliegveld helemaal niet vertrokken te zijn, dat geeft natuurlijk heerlijk chaotische taferelen. Blijf maar eens serieus in jouw rol, en Sylvia 
(Jacqueline) moest heel serieus zijn, als Herman (Jos) gekke fratsen uithaalde. Uiteindelijk komt alles weer goed en is iedereen tevreden, zeker Martha. Een speciaal compliment aan Annelies van Polanen die haar gestalte gaf, door persoonlijke omstandigheden moest de oorspronkelijke speelster haar rol terug geven en met nog maar een aantal weken op de kalender heeft Annelies deze rol geaccepteerd en met verve neer gezet. Wat een mimiek heeft deze vrouw! Lia de Jong was de souffleuse, maar volgens mij heeft zij niet al teveel werk gehad. Regisseur Guus Vervaart heeft bij iedereen het uiterste eruit gehaald en dat was te merken. Er werd veel gelachen en dat is een goed teken.
Zondag 25 maart is het Palmpasen.
Op 2 maart is Leen Bolleboom op 91-jarige leeftijd in Zoetermeer overleden. Zijn dochter is Alzheimer collectante en wilde graag i.p.v. bloemen een gift voor Alzheimer Nederland! Hiervoor bestaan prachtige `wij zullen je nooit vergeten boxen’. Ik denk dat je velen hiermee op een idee brengt.
Als jongste is daar Lilia Turkenburg. 40 jaar geleden begonnen bij het EMS-koor heeft ze geen spijt van haar overstap naar het Parochiekoor. Ze is alt en die zijn al vaak in de minderheid, dus ze wordt erg gewaardeerd. Ze is altijd wel in voor een praatje en een geintje tijdens de pauze in de repetitie; “heel gezellig.” Maar: “we zingen voor de mensen.” Ze is heel goed in koffie zetten. Dat doet ze ook na veel andere vieringen. En ook in het bestuur van het koor is ze altijd in touw.
Kees Luiten: ook trouw koorlid als bas. Kees is als zanger gevraagd door, toen nog organist en kruidenier; Joop Suyten. Die probeerde koorzangers te strikken tijdens het boodschappen bezorgen. Kees heeft ook heel wat dirigenten meegemaakt. Onder andere pastoor Paap. Soms was bij hem de repetitie zo kort dat je met 15 minuten weer buiten stond. De weg erheen duurde langer…… Sjaak Kappetein heeft voor hem uitgerekend dat hij inclusief repeteren zo’n 4.500 keer present was! Kees is ook al vele jaren penningmeester bij het koor. De kas klopt altijd prima! Maar helaas heeft hij samen met Edith verhuisplannen. Dus de medaille komt net op tijd.
Lenie van Ruyven, sopraan, was jarenlang een van de jongsten en moest vaak uit haar werk breken. Handen wassen, andere broek aan en zingen. Toen nog boven op het koor. Dat was wel eens handig. Tijdens een lange preek en trouwplechtigheid, waarvan ze onderhand wel wist hoelang dat duurde, kon je even boodschappen doen of naar het postkantoor. Zaterdag ’s middags ging soms een sjaal over de krulspelden: dat zagen ze beneden toch niet….. Er waren ook wel eens twee vieringen op één dag. Rouw en trouw. Lenie zit al jaren als secretaris in het Parochiekoor. En in de Pastoraatgroep: een bezige bij! En dan iedere week nog repeteren: dat geldt voor allemaal natuurlijk!
Dini Berbée lest best. Die dirigeert en zingt alles aan elkaar. In alle kerken in Leiden en omgeving en hier in Stompwijk. Ook zij moest vaak haar werk als onderwijzeres onderbreken voor een viering. Of haar kinderen gingen mee naar een repetitie of trouwerij. Veel tijd ging ook zitten in het in elkaar zetten van vieringen met bruidsparen. Het zingen beneden vindt ze wel een verbetering. En wat voor iedereen geldt: de sfeer op het koor is echt geweldig! Dat blijkt ook wel uit de trouwe opkomst van iedereen. Er worden herinneringen opgehaald aan leuke uitgaansdagen. Maar dit is al weer een heel aantal jaren veranderd in een barbecue met een boerengolf in het eigen dorp. Dat bevalt prima.
Na een heerlijke lunch van het Dorpshuis wordt het toch tijd om op te stappen. Naar huis en dan weer: Op naar de volgende repetitie en mooie vieringen.
Dinsdagavond 13 maart, de rode loper lag uit in de Bles met rondom stoelen, zodat iedereen de modeshow goed kon volgen. Karin van ‘Die Meiden’ uit Zoeterwoude had haar fleurige lentekleding meegenomen en achter de schermen werden de mannequins door Hannelore van Dijk extra mooi gemaakt. Nadat Hannelore ook mij nog even snel onder handen had genomen, kon ik de leden welkom heten en de vooraankondiging doen. Normaal doet voorzitster El dit, maar zij liep mee in de modeshow. De eenmalige modellen Petra, Anneke, Lenie, Paulien en El hebben allemaal 4 setjes kleding geshowd en zij moesten zich achter de schermen dus heel snel omkleden. Het omkleden gebeurde in de Sportsbar met hulp van Ellen en Conny. Het spektakelstuk was dit keer geen bruidje, maar Lenie op blote voeten in een nachtjapon. Gevolgd door alle andere modellen was dit de ‘grande finale’. Daarna kon iedereen nog even kijken en passen en eventueel kopen. Volgens mij gingen er aardig wat vrouwen met een tasje de deur uit, helaas is het dit weekend veel te koud voor deze voorjaarskleding, maar we hopen dat jullie er later wel van kunnen genieten.
Het was afgelopen zondagmiddag weer super gezellig en lekker druk in het Dorpshuis, de eerste bezoekers druppelden al om half 2 binnen. En dat was een goed voorteken, want de bezoekers bleven komen. Uiteindelijk bleef de teller op 100 man/vrouw staan. De band Sound Sixties had er weer veel zin in, want wat is er nou leuker dan optreden voor zoveel mensen? Er werd volop gedanst, gekletst, gedronken en gegeten……….
Andrea is geboren in Delft met de achternaam Knipscheer. Ze had er al idee in, en: “Ja, dan moet je toch wel kapster worden”, vond ze. Ze volgde alle cursussen die er maar zijn. En waar je dus een eigen kapsalon mee kon beginnen. 23 jaar geleden streek ze samen met haar man Hennie Jacobs in Stompwijk neer. Eerst aan de van Santhorststraat. Maar toen Hans Schuyt met pensioen ging, kon ze daar haar eigen salon starten. Al weer 10 jaar: dus tijd voor een feest! Met hun team en de klanten. Want die bepalen het succes.
Andrea wil nog wel even kwijt hoe het allemaal begonnen is in Stompwijk, dat aan haar eigen kinderen op school werd gevraagd: “waar die leuke kapsels vandaan kwamen?” Ja, toen kwamen de jonge klantjes vanzelf. Dan komt ook de kinderstoel met stuurtje ter sprake. Waar generaties Stompwijkers in gezeten hebben.
Andrea, Hennie, en het hele team heeft er zin in.
De eerste werkzaamheden voor de Verbindingsweg, die de kern Stompwijk gaat ontlasten van doorgaand (vracht)verkeer, starten nog deze zomer. Het tracé van deze bijna drie kilometer lange weg wordt dan eerst voorbelast; op de percelen die eigendom zijn van de gemeente komt een dik zandpakket dat moet inklinken om de weg te kunnen dragen.
Na een periode van chemo, bestraling, operatie en nazorg in het LUMC en het zorghotel Topaz Revitel, ben ik sinds 21 februari weer thuis voor verdere revalidatie.