Gemeenteraadsleden van GroenLinks, PvdA, CDA, SP en D66 hebben hun verbale steun betuigd aan een alternatief plan dat ChristenUnie heeft gelanceerd voor de omstreden bouw van 222 recreatiewoningen in natuur- en recreatiegebied Vlietland. Zij deden dat op een door het Burgerinitiatief Vlietland georganiseerd evenement.
ChristenUnie stelde eerder dit jaar voor de 222 woningen niet in Vlietland doch bij Stompwijk te bouwen. De provincie Zuid-Holland, eigenaar van Vlietland, liet weten het voorstel nader te willen onderzoeken. Ontwikkelaar DLR en Vlietland-pachter RCV hebben de idee afgewezen.
B&W gaven aan dat de provincie het onderzoek dat men kennelijk wil, zelf maar in gang moet zetten.
Na de lancering van de idee van ChristenUnie stelden alle fracties in de gemeenteraad, op VVD na, voor de betrokken partijen om een reactie te vragen. B&W werken al jaren aan een ontwerp bestemmingsplan waardoor de bouw van de 222 woningen als laagbouw mogelijk gemaakt wordt.
VVD en GBLV stellen zich tot nu toe op het standpunt dat de bouw in Vlietland door moet gaan. D66 wil Vlietland zo veel mogelijk groen houden. Echt vastgelegd op de bouw van de woningen heeft men zich niet.
Op het evenement waren ook leden van Provinciale Staten Zuid Holland uit de fracties
GroenLinks, PvdA, BBB, JA21, PvdD, SP, D66, CDA alsmede gemeenteraadsleden uit Voorschoten van GroenLinks en PvdA, zo heeft de organisatie laten weten.
In Leidschendam-Voorburg is de houding van D66 cruciaal bij een stemming voor of tegen het bouwplan in Vlietland. De vijf oppositiepartijen ChristenUnie, GroenLinks, PvdA, CDA en SP hebben 14 van de 35 zetels. D66 heeft er 5. De Statenleden vertegenwoordigen met ChristenUnie 35 van de 55 leden in dit college.
Het Burgerinitiatief Vlietland organiseerde woensdag 3 juli een werkbezoek aan Vlietland en Stompwijk om staten- en raadsleden te informeren over de natuurwaarde van Vlietland, de impact van de plannen voor het vakantiepark en de toegankelijkheid van het gebied. In Stompwijk presenteerden Frank Wilschut en Coert Bregman van de ChristenUnie Leidschendam – Voorburg het alternatieve plan.
Elke zaterdagochtend komen de gebroeders Turkenburg met hun paard en wagen het groenteafval, oud brood en dergelijke ophalen. Ze doen dit misschien al 50 jaar. Ik zie de opbrengst eigenlijk steeds minder worden, terwijl we duurzaam zo hoog in het vaandel hebben staan. Tuurlijk kan het ook in de groencontainer, maar de schillen worden echt als voer voor de beesten gebruikt. Alles wat je hoeft te doen, is de schillen apart te bewaren en op zaterdagochtend aan de weg te zetten.
Ik heb op zaterdag weleens bezorgers van Hello Fresh aan huis die allemaal blij verrast zijn bij het zien van paard en wagen in de straat. Ze vragen Piet er weleens naar en dan zegt hij: “Ik haal op wat er van jullie bezorging overblijft”. Ook horen de broers zelf ook mooie reacties onderweg, vooral als er weer nieuwe bewoners zijn. Voor ons is het al te gewoon, ook kinderen mogen vaak op de bok een eindje meerijden.
Schroom niet, bewaar je oude brood (voeren aan de eenden is strafbaar!) en je groenteafval en zet het aan de weg. Kleine moeite en we houden met elkaar een mooie traditie in stand.
Het ouderpaar had een nestje gemaakt bovenop de rijkuil van de boerderij. De vogels lieten zich nergens door verstoren en na zo 27/28 dagen kwam dan zaterdagmorgen het nestje uit. Er waren 3 kuikens.
Terugkijkend op heel veel mooie jaren in het onderwijs
Na 2 jaar strijd en acceptatie is het helaas duidelijk dat ik niet meer voor de klas kan staan, volledig arbeidsongeschikt door de ziekte van Parkinson (een chronische ziekte).
In september 1985 ben ik begonnen als kleuterjuf in Voorburg en later in Oegstgeest op de Hazenwei-Hofdijkschool. Nadat ik trouwde met Coert Bregman ben ik naar Stompwijk verhuisd. En toen de oudste geboren is, zocht ik een baan dichterbij. En dat is gelukt.
Nu ben ik alweer zo’n 27 jaar op de Maerten van den Velde.
De eerste jaren op de Maarten van den Velde waren in het oude kleutergebouw met heel veel ruimte binnen en buiten. Een geweldig grote zandbak waar de hele klas inpaste.
Ook de vele jaren beneden in het souterrain met groep 3, waren erg fijn. Het enige nadeel was dat de koffie zo ver weg stond en dat bij veel regen de gang en het lokaal blank stonden.
Heel wat keertjes heb ik een ander groep 3 lokaal ingericht. En elke keer dat groep 3 verhuisde, weer de getallenlijn maken met 101 spijkertjes. Ik had steeds een hamer en een doosje spijkers in een ladebak die meeverhuisde, zelfs naar de “nieuwe school” terwijl we daar niet in de muur mogen timmeren.
2x Ben ik met een groep meegegaan naar het volgende leerjaar. Dat was ook bijzonder. Met een groep 2 naar groep 3. En met een groep 3 naar groep 4.
Wat ga ik vooral missen;
-Elk jaar kerstfeest vieren in de klas met kinderen extra feestelijk aangekleed en allemaal wat mee om op te eten.
-Het met zijn allen voluit zingen en bewegen in de kring.
-De gymles geven en dan met de kinderen trots zijn op wat ze nu al durven en kunnen. De opstelling elke keer uitdagend maken.
-Van alles opzoeken rond een thema. Vaak begon ik met prentenboeken zoeken en reserveren bij de bibliotheek. Mijn eigen verzameling is ook steeds groter geworden.
-In de vakantie de klas in orde maken voor de groep en dan collega’s tegenkomen en even bijkletsen.
-Met de hele school op schoolreisje gaan, in de ochtend nerveuze kinderen en soms ook ouders gerust stellen. In de bus terug, afwachten wie er het eerst in slaap valt.
-Kinderen die gewoon zeggen wat ze denken. Zoals “juf u bent toch ziek”……..(met andere woorden wat doe je hier). Of “juf u heeft een scheve tand” terwijl je net boos bent op hem.
-De collega’s die net zoals jij ervoor gaan en altijd hun best doen om het gezellig en veilig te houden in de klas.
-Bijzondere uitjes verzinnen zoals met groep 6 naar de drie molens (aardrijkskunde polder waterpeil)
-Naar de boerderij in de lente
-Bij het thema huizen een echte steen metselen bij een uitbouw aan de Zustersdijk.
-Zelfs de oudergesprekken, heel fijn om te sparren met ouders. Voelen, “zo gaat het goed”. Ook als het een moeilijk gesprek was.
Wat ga ik niet missen:
-De dag van de schoolfotograaf: Zal het deze keer lukken vrolijk op de foto te staan?
-Stressen om alle spullen in de tassen te proppen na een thema en dan als alle kinderen weg zijn toch nog een spoor van spullen op de grond vinden
-Alle stoelen van de tafels halen.
-Weer een vergadering over een nieuwe methode…
-Als het regent de hele dag binnen moeten doorbrengen.
Zo zijn er vele mooie momenten geweest. Eigenlijk is de lijst van wat ik ga missen niet af en is het rouwproces er nog steeds. Gelukkig zijn de scherpe kantjes eraf. Een heleboel leuke herinneringen en foto’s helpen daarbij .En ik kan altijd binnenlopen op school. Hopelijk mag ik nog heel lang als vrijwilliger helpen.
Juf Tineke is een lieve juf van de Maerten van den Velde. Wij hebben nog bij haar in de klas gezeten.
Ze heeft echt pech want ze heeft een ziekte genaamd Parkinson (een trilziekte) daardoor kan ze jammer genoeg niet meer lesgeven.
Ze werkt hier al 26 jaar en ze heeft ook nog 10 jaar op een andere school in Oegstgeest gewerkt.
Ze heeft ook een man hij heet Coert. Hij werkt bij de WUR, waar ze dingen onderzoeken.
Ze heeft drie zonen allemaal tussen de 20 en 30 jaar oud.
Ze heeft bij ons in groep 1/2, 3, 6 en 7 gewerkt. En ze hoopt zeker nog te komen op school, misschien om Bijbelverhalen te vertellen. En wij hopen dat natuurlijk ook!
In 1956 stond er in de Maasbode (soort Dorpsketting maar dan van Rotterdam) een advertentie geplaatst door Pater Scholten met het verzoek voor leidsters om kinderen uit Katendrecht, die het niet zo breed hadden, 4 weken lang te begeleiden op een kamp in Denekamp/Beuningen (Overijssel).
En hoewel mijn moedertje, Ria van Dijk, een rasechte Haagse was kreeg zij deze advertentie onder ogen en toestemming van haar ouders om mee te gaan. Met bussen vol met kinderen van diverse leeftijden vertrok ze dus in 1956 voor de eerste keer naar Denekamp/Beuningen wat, naar later bleek, ze 9 jaar lang zou doen.
Ze was begeleidster van de kabouters / kleine meisjes. Die sliepen op de boerderij van de familie Austie. De jongens sliepen op de boerderij van Looman, de grote meisjes op de boerderij van Damhuis en tussen de middag werd er gezamenlijk warm gegeten op de hoofdboerderij van de familie Scholtes. Jarenlang hebben wij als kind de verhalen aangehoord wat ze allemaal beleefd hadden, teveel om op te schrijven maar wij konden er geen genoeg van krijgen.
In 1995 gingen mijn moeder en ik voor de eerste maal terug en het was een feest van herkenning. We gingen de boerderijen af van Austie, Scholtes en Damhuis en genoten van de Dinkel waar ze met de kinderen vele uren gespeeld en gezwommen hadden.
Dit jaar moest het er maar weer een keer van komen en vertrokken wij samen weer richting Denekamp/Beuningen. Qua weer hadden we het niet beter kunnen treffen, maanden regen en wij gingen weg met een complete hittegolf. Onze aankomst ging zoals gepland en bij de watermolen van Singraven deden we ons tegoed aan een heerlijke lunch. Daarna zochten we onze B&B op in Rossum. Via de mooiste achteraf weggetjes, de mooiste vergezichten en boerderijen reden we er zo naar toe.
Het overtrof al onze verwachtingen. Prachtige kamers, eigen badkamer, alles gelijkvloers en we werden hartelijk ontvangen. Nadat we ons geïnstalleerd hadden stapten we de auto weer in om verder de omgeving weer te gaan verkennen. Onze volgende stop was het Mariakapelletje waar het kamp vroeger elke dag naar toe ging om te bidden. Nog niets veranderd en een aantal mooie foto’s gemaakt.
Daarna door naar de meisjesboerderij van Austie. Die staat momenteel leeg en is helemaal aan het instorten. Eeuwig zonde, maar het is verkocht en er schijnt een sportcomplex te komen.
Ook hier haalden we weer halsbrekende toeren uit voor de mooiste foto’s. Echt honger hadden we niet maar we hadden wel gezien dat er in Denekamp een ambachtelijke ijssalon was ‘De IJskuip’ van wielrenner Hennie Kuijper. Genoten van een heerlijk ijsje en even het museum bekeken. Daarna weer richting B&B waar we nog tot 22.30 uur op het terras hebben gezeten.
Het was nog te lekker om naar bed te gaan. Na een verkwikkende nachtrust en een heerlijk ontbijt vertrokken we richting Oldenzaal waar ik een kennisje heb wonen. Ook daar was het reuze gezellig en na een heerlijke lunch vertrokken we aan het eind van de middag richting de Kerk van Denekamp. Daar hebben we een aantal kaarsjes aangestoken voor diverse mensen in ons hart en zijn we ook nog even over het kerkhof gelopen. Prachtig, hoe gek dat misschien ook klinkt.
Daarna richting het Lutterzand. Dat is een prachtig natuurgebied en ook nu werden de herinneringen aan vroeger weer opgehaald. We besloten toch om een stukje via het bos naar de zandverstuiving met het water te lopen. Volgens de serveerster van het Paviljoen was het maar 10 minuten lopen. En zowaar, 12 minuten en daar was ons einddoel. Beetje jammer dat we opgevreten werden door de muggen maar het was het meer dan waard. Na een poosje uitrusten liepen we weer rustig terug en besloten we nog een keer zo’n overheerlijk ijsje te halen. Het was toch te warm om te eten. Ook deze avond was het nog lang warm en daar hebben we heerlijk van genoten. Maar ja, eens is het toch bedtijd en nadat we de foto’s van deze dag nog een keer hadden bekeken vielen we in een diepe slaap. De volgende morgen eerst de koffers in gepakt en toen weer lekker ontbijten. We mochten brood, beleg en fruit meenemen voor onderweg als we wilden, daar maakten we dan ook dankbaar gebruik van. Na het inladen van de auto gingen we op bezoek bij twee kinderen van de boerderijen waar ze vroeger sliepen. Reuze gezellig en ook hier kwamen er weer allerlei herinneringen boven. Na het afscheid en een pannenkoek bij Bolle Jan in Denekamp was het toch echt tijd om naar huis te gaan. Vroeger kwam mijn moeder na 4 weken thuis met een koffer vol met stinkende kleren maar wel met een hele grote krentewegge van 7 gulden. Wij reden na een aantal dagen Stompwijk weer binnen met een koffer vol schone kleren en 2 plakken krentewegge. Ongelooflijk genoten, van het weer, even geen gepieker en een heerlijk leeg hoofd, van de rust, van het lekkere eten en vooral van de vriendelijkheid van de mensen. Wie weet kunnen we nog een keertje terug als het ons gegeven is. Aan ons zal het niet liggen in elk geval.
Vrijdag 28 juni stonden de deuren wijd open om de gasten van Jetty’s eettafel te verwelkomen. Deze keer zelfs met een welkomstgroet. Kom je dan als eerste binnen en staat jouw naam ook nog als eerste vermeld, dan moet je natuurlijk even op de foto met de vriendinnen.
Kokkin Denise had met ondersteuning van Gera en het team voor een heerlijk diner gezorgd, volledig in het teken van de courgette. Te beginnen met koude courgettesoep, gevulde courgette met gehakt, salade, tortillachips en crème fraiche en een toetje van brownie waarin ook courgette verwerkt was, met ijs en slagroom. Een aantal gasten had zelf courgettes in de tuin en het dus vaker gegeten, maar voor sommigen was het een nieuwe ervaring. Alle, of in ieder geval de meeste borden waren leeg, een teken dat het lekker was.
Volgende maand is er ondanks de vakantietijd gewoon weer een Jetty’s eettafel, op 26 juli. Hou deze datum dus vrij om gezellig aan te schuiven.
Wat er dan op het menu staat is nog even afwachten, het wordt vast weer een gezellige middag met elkaar.
We naderen de zomervakantie. Met onze telefoon maken we graag kiekjes van bijvoorbeeld uitgestrekte witte stranden met een hangmat tussen twee palmbomen en het warme zonnetje op de achter-grond. Dat zijn van die momenten die je jaren later graag wil terugzien. Of misschien zijn het zulke mooie foto’s geworden, dat je ze graag in een fotoal-bum wil bewaren. Hoe doe je dat?
Een back-up maken van je foto’s
Op mijn Android smartphone en tablet gebruik ik de Google Foto’s-app. Deze is gratis te downloa-den in de Google Play store. Hieruit kan een back-up gemaakt worden van alle foto’s op het apparaat. Dat is superhandig omdat de map met foto’s wordt gesynchroniseerd op zowel mijn smartphone als op mijn tablet. Ook is dit fijn voor het geval ik een van mijn apparaten kwijt zou raken of gestolen zou worden.
Zodra je de app opent (nadat deze geïnstalleerd is), worden alle foto’s op je smartphone weergegeven. Klik vervolgens rechts bovenin op je gebruikersicoontje of initiaal. Een nieuw venster zoals hier links is weergegeven, verschijnt.
Log eerst in met je Google-account (mocht dit al dan niet automatisch gebeurd zijn)
Klik op Instellingen voor Foto’s –> Back-up
In dit venster kan je de back-up aan- of uitzet-ten. In ditzelfde venster kunnen ook instellingen voor de back-up aangepast worden:
A) Back-upkwaliteit: Deze laat ik altijd staan op oorspronkelijke kwaliteit.
B) Gebruik van mobiele data: Voordat je deze instellingen aanpast, controleer eerst je databundel van je telefoonabonnement. Zelf heb ik een ruim data-bundel waardoor ik deze instelling aan kan zetten. Desondanks heb ik de li-miet op 10 MB per dag gezet. Mocht ik onderweg heel veel foto’s maken, dan wordt niet meteen mijn hele data abonnement opgeslokt. Op deze manier weet ik zeker, mocht ik onverhoopt mijn telefoon kwijtraken of gestolen wor-den, dat ik niet alle nieuwe foto’s kwijt ben geraakt.
C) Een back-up van apparaatmappen maken: Elke app op je telefoon gebruikt zijn eigen map om foto’s op te slaan. Het voordeel met de Google Foto-app is dat je niet door al deze mappen hoeft te zoeken om je foto’s terug te vinden. Met deze instelling kan aangegeven worden welke mappen (dus welke app) de foto’s meegenomen moet worden in de back-up.
Controleren of de back-up gelukt is
Klik vanuit het hoofdscherm rechts bovenin opnieuw op je gebruikersicoontje of initiaal. Een nieuw venster verschijnt (zie de afbeelding in de vorige para-graaf). De voortgang van de back-up wordt onder je gebruikersaccount weergegeven.
Als de back-up klaar is, heeft deze de status Back-up voltooid
Als de back-up bezig is, wordt aangegeven hoeveel foto’s nog geback-upt moet worden.
Als de back-up uitstaat, zie je de sta-tus Back-up staat uit.
Waar de back-up opgeslagen wordt
Om de back-up in te zien, kan je op je computer surfen naar het webadres photos.google.com/login Van daaruit kunnen foto’s bewerkt, verwijderd of gedownload worden naar je computer. Superleuk om die ene mooi foto af te laten drukken voor in de woonkamer of die ene mooie foto als bureaubladachtergrond te gebruiken. Hoe dit precies in zijn werk gaat, leg ik graag uit in de volgende rubriek.
