Stompwijk heeft er een restaurant bij. Een nieuwe afdeling in het Blesse Paard. Dat gaan we natuurlijk uitproberen. ’t Voorhuys zoals het heet, is een echte aanwinst. Heel huiselijk met leuke details. Aparte tafellopers, leuk gevormde glazen, en dan moet het eten nog beginnen. Van chef kok Trevor hoorden we al dat hij een week bij Jonnie Boer in Zwolle in de leer was. De echte top van Nederland. “Dat was hard aanpoten.” zegt hij. Maar het is te merken.

Het voorgerecht van carpaccio mag er zijn. Geen ingewikkelde dingen. Wel lekker veel rucola, gemarineerde tomaat, rozijnen, pijnboompitten, boerenkaas  en balsamicodressing.  Ook de romige mosterdsoep van de maand, gaat aan de andere kant van de tafel schoon op. Altijd lekker zit mijn overbuurvrouw te genieten van een garnalensalade met rivierkreeftstaartjes. Over de wijn kunnen we kort zijn. Hij, of is het zij?, is prima. Maar echte Stompwijkers als we zijn vloeit er meer bier. 

Dan de hoofdgerechten

Hoewel er keus genoeg is, gaan de meesten voor de malse New Zealandse hertenbiefstuk met cranberrysaus.  Daarbij dikke knapperige friet en een frisse groenten mix.  Het  stamppotje van zoete aardappel met rucola is weer een echte vondst bij mijn perfect gegaarde eendenborst. Met een heerlijke saus van honing met appelstroop. Zo komen we ook nog op lekkere ideeën voor thuis……;-)

De bediening is niet opdringerig en moet lang wachten eer we een keuze uit de desserts hebben gemaakt.  De manier van aardbeien met ijs opdienen is  heel apart. Het oogt als een koud stoofpotje. Dat smaakt naar meer! Een  trio van chocola wint de hoofdprijs. Met een chocoladetaartje; een soort super zachte brownie met caramelsaus, bavaroise in een glaasje, en een lolly van witte chocolade gevuld met ijs! Bij die laatste een fijne frambozensaus.

Het enige minpuntje dat we kunnen ontdekken is een te grote lepel om de bavaroise uit het glaasje te krijgen. Dat erkent de ober ook. We zitten lekker lang te tafelen en dat mag allemaal.

Conclusie: Staf en medewerkers van ’t Voorhuys: We komen terug, zeker weten!

Agnes van Boheemen Vollebregt

4 oktober werd de deur van restaurant ’t  Voorhuys’ officieel geopend.

Na 10 maanden verbouwen is er in september 2012 een open huis geweest en toen  stonden werkelijk alle deuren van het Blesse Paard open voor bezoekers. Deuren van de gloednieuwe keuken, waar Trevor van der Berg sinds kort samen met Levi  v. Leeuwen het heft in handen heeft. “Een gouden duo met hart voor de zaak en liefde voor de gerechten.” De keuken is voorzien van allerlei nieuwe snufjes zoals het kunnen voorverwarmen van borden en kopjes en er zijn nieuw koelcellen geplaatst.  De nieuw aangelegde lift leidt naar de voormalige woonruimte van de familie Vergeer. Dit is veranderd  in een  kantoor, personeelsruimte en diverse vergaderzalen. Het dakterras is overdekt en geheel geïsoleerd tegen geluidsoverlast.

De Brasserie (voormalige grote zaal) is van top tot teen in de verf gezet. Het bovenzaaltje heet nu ’t Koetshuys en onderging een  volledige make-over en is mede door een levensgrote foto op de zijwand  van onze drie molens, erg mooi geworden. De ruimte met bar kan apart gehuurd worden voor een feestje in eigen beheer.

De bedoeling was om het pand in verschillende fases op te knappen, maar van het een kwam het ander. Er werd gestart met de keuken, de oude is tot aan het grondwater gesloopt, wat een klus. Slechts een maand zijn de werkzaamheden van party herberg Het Blesse Paard onderbroken geweest. Verder heeft alles kunnen doordraaien en dat vergt heel wat van je zenuwen maar vooral van organisatietalent, zoals de afwas doen in het ligbad. Achter de schermen stond de boel op stelten en voor de schermen was hier niets van te zien. Er waren dagen dat er bijna 30 werklui op een paar vierkante meter aan het werk was, dit alles onder de bezielende leiding van uitvoerder Tinus van Veen met zijn lijfspreuk “Alles komt goed!”

Het is goed gekomen. Nu kon ook het restaurant geopend worden. Desiree wilde het niet te serieus aanpakken. Voor deze schone taak hebben vele namen de revue gepasseerd zoals vader Leen of Ome Aad, personeel, maar pas echt enthousiast waren ze bij het vallen van de naam van onze Burgemeester van Stompwijk, Marcel Zuidgeest. Hij werd voorgereden in een prachtige oldtimer, hiervoor moest hij wel  eerst weer de 300 meter terug naar zijn huis lopen!  De wethouder van Stompwijkse zaken was wel aanwezig, maar buiten functie omdat alle vergunningen al geregeld waren. Met de ambtsketting van de Gaanders om sprak hij de mooie woorden. ”Niet alleen het Blesse Paard is nieuw leven ingeblazen, maar heel Stompwijk!”

Desiree sprak vooral haar dank uit aan Aad en Leen Luiten, omdat zij net zoveel geloof in ‘de Bles’ hadden als Desiree want anders hadden ze deze investeringen in het pand niet gedaan.  De toespraak van Leen Luiten was kort en krachtig, “Er is veel geld ingegaan dat moest nu maar eens terugverdiend worden!”

Na 10 maanden verbouwen en stof happen was het eindelijk helemaal klaar. Nog een paar slopende uurtjes vooraf, waar de laatste zaken nog geregeld moesten worden en dan een ladder in haar panty,  de vlag bleef niet mooi zitten, zodat Avin op het allerlaatste moment nog de vlaggenstok in moest. De vlag zakt, toch nog, sierlijk naar beneden om de naam van het restaurant te onthullen:  ’t Voorhuys.

De champagne knalt. De ‘burgemeester’ knipt een lint door en dan staan de deuren wijd open om alle gasten over de rode loper te ontvangen.  “Het Blesse Paard is 300 jaar oud, maar kan er minstens weer een eeuw tegen”, aldus Desiree.