ouderen soos stompwijk

Agnes’ wekelijks praatje

Lieve leden (en ook niet leden),

Wat een lieve verrassing, de kaartjes die ik van jullie krijg nadat onze voorzitter van de Ouderen Soos vorige week een oproepje in de Dorpsketting heeft gezet. Het is een feestje als mijn wederhelft de post uit de brievenbus gaat halen, het is zo gezellig om dan lekker samen op de bank te gaan zitten en de kaartjes open te maken en jullie lieve woorden te lezen. Dan plakken we ze op de kast en ziet het er heel gezellig uit. We hebben een open kast, waar onze kruiden in staan, en er kunnen nog meer kaartjes bij hoor (hint).  Dank jullie wel, dit helpt goed bij mijn herstel want het valt best wel tegen. Dan weet ik wel dat ik geduld moet hebben en ik zal er al langer over doen dan een ander ‘normaal’ mens, maar dat geduld is wel moeilijk. Maar het gaat mij wel lukken, met vallen en opstaan kom ik er wel.

Afgelopen vrijdag dacht ik van laat ik eens kijken of het weer lukt om een stukje te Diamond Painten. Dat is niet zwaar, je kan erbij zitten en hoeft alleen maar de steentjes op de goede plek neer te leggen. Ik heb er zegge en schrijven 10 neergelegd en toen was het op. Dat was dus nog even iets te enthousiast, maar goed de eerste 10 zijn gelegd en volgende week misschien weer 10.

Afgelopen week hebben we onze 2e corona prik gehaald. Toch wel een fijn gevoel dat we nu volledig geënt zijn. Daarna ook maar meteen de app aangemaakt en een QR code gemaakt, niet dat we van plan zijn om te gaan feesten maar je weet nooit waar ze in de toekomst die code voor willen hebben. Ik heb zo’n idee dat het niet alleen voor feesten en partijen is maar dat het op termijn ook voor ziekenhuizen gaat gelden, of in winkels. Sinds gisteravond hoeven we geen mondkapjes meer te dragen, maar ik hou hem nog maar een poosje op als ik straks weer boodschappen kan doen. Of het helpt weet ik niet maar ik voel me er toch wat fijner bij. Nu die laatste maatregel nog, die anderhalve meter en dan…… maar ja ook hier is geduld weer een schone zaak.

Dan is volgende week de maand juni ook weer voorbij. Ook dit jaar gaat de Stompwijkse Kermis niet door, dat zal weer wennen zijn. Ik weet dat het hele dorp er echt naar toe leeft, vroeger toen ik nog in Stompwijk woonde hielden we er ook rekening mee met de vakantie. We gingen echt niet weg tijdens de Kermis, ervoor of erna maar tijdens dat was echt uitgesloten. Nu ik al zoveel jaren niet meer in Stompwijk woon kom ik er eigenlijk niet meer. Vind het leuk om het via Internet te volgen, foto’s en de live stream maar om er naar toe te gaan dat hoeft niet meer zo. Jammer is het natuurlijk wel maar volgend jaar zal het toch wel weer doorgaan? Als er tenminste weer geen rare virussen opduiken want er is nu in Nederland ook een nieuwe variant die razendsnel om zich heen grijpt. En dit is nummer drie waarvoor geduld wordt gevraagd, het wordt wel op de proef gesteld!

Heeft u zich al opgegeven voor het Panorama aan de Molenwei? Doen hoor, 29 juni zal niet meer gaan, maar 8 juli wordt er ook nog een middag georganiseerd. Het is echt iets bijzonders en er is door verschillende kunstenaars heel hard aan gewerkt. Het is ook nog eens een gezellige middag uit, vervoer kan geregeld worden, dus wie doet u wat. In de zomermaanden is het vaak rustig en zeker in deze tijd is het denk ik een welkome afwisseling. Gelukkig is er veel sport op de televisie, Formule 1, Voetbal, Tour de France, Tennis en

binnenkort beginnen ook de Olympische spelen. Het zelf doen is niet zo aan ons besteed maar ernaar kijken doen we wel. Ik hoop dat jullie daar ook nog wat plezier aan beleven, je hoeft niet alles te kijken maar bepaalde dingen slaan wij echt niet over. De Formule 1 bijvoorbeeld met Max Verstappen, daar kunnen we ons echt op verheugen.

Helaas zijn er nog steeds een aantal zieken of herstellende onder onze leden. Wij wensen jullie van harte beterschap, een voorspoedig herstel en het geloof dat het weer goed komt. Weet dat wij, als bestuur, jullie niet vergeten en aan jullie denken.

Als laatste wil ik jullie een gedichtje meegeven over de maand juli:

eenendertig dagen in deze maand

bloeiende natuur,

waardoor je je in exotische oorden waant

juli, één groot avontuur

geniet van ieder uur

de zomer is op haar hoogtepunt

zwoele avonden

als het ons wordt gegund

geniet van de dag totdat het donker wordt

niets wat dit gevoel verstoord

een advocaatje met slagroom of een goed glas wijn

zo zou het altijd moeten zijn!

Lieve groet namens het complete bestuur van Ouderen Soos Stompwijk,

Agnes, secretaris

ingezonden

Zwembad in Stompijk

Heel Stompwijk kan gaan zwemmen langs de Veenpoldersweg. Wat een onverwachte actie van de Gemeente Leidschendam-Voorburg. De Veenpoldersweg is nog steeds niet af ondanks alle opmerkingen die jaren geleden bij de EERSTE bijeenkomst door omwonenden zijn gemaakt. Er werd gezegd dat de ingenieurs er wel verstand van hadden. Dat blijkt nu van NIET. Nog steeds een drama die weg. En nu willen ze aan de Doctor van Noortstraat beginnen. Zal de Gemeente Leidschendam-Voorburg geleerd hebben?

Hoop dat het zwembad snel gesloten gaat worden en eindelijk de Veenpoldersweg normaal te gebruiken zal zijn.

Dorien Mulckhuijse

Bereikbaar Stompwijk, gemeente

Herinrichting Doctor van Noortstraat

Inwoners van Stompwijk,

Vanaf 2017 werken wij aan het verbeteren van de bereikbaarheid, verkeersveiligheid en leefbaarheid van uw woongebied. In het kader van het project Bereikbaar Stompwijk is de Stompwijkseweg gereconstrueerd en wordt de Veenpoldersweg aangelegd.

Nu is het tijd om te beginnen met het maken van een plan voor een vernieuwde Dr. van Noortstraat. We werken daarbij samen met het hoogheemraadschap van Rijnland dat de dijk (waarop de weg ligt) plaatselijk wil verhogen en/of versterken. We vinden het belangrijk om u als bewoner en kenner van het gebied te betrekken bij de plannen. Ongetwijfeld heeft u ideeën en wensen over bijvoorbeeld het verkeer, het parkeren, de weginrichting en het verhelpen van bijvoorbeeld wateroverlast.

Denkt u mee?

Vanaf vandaag kunt u op www.lv.nl/DvN meer informatie lezen over dit project en aan ons uw ideeën en wensen doorgeven. Ook kunt u zich opgeven voor een wandeling door het plangebied. We zijn dan benieuwd naar uw suggesties!

Planning

De verschillende stappen die we zetten om tot een definitief ontwerp van de Dr. van Noortstraat te komen, staan vermeld in het Stappenplan hieronder.

Dit stappenplan kan worden bijgesteld indien ontwikkelingen daartoe aanleiding geven. De genoemde perioden gelden als streefdata. De planuitwerking in 2022, zoals vermeld in stap 6, scherpen we later dit jaar nader aan op basis van meer verkregen inzichten.

We zien er naar uit om met u de plannen uit te werken voor een duurzame en verkeersveilige Dr. van Noortstaat.

Met vriendelijke groet, mw. mr. A.J.W. van Eekelen, wethouder

Uncategorized

Fietsenroute

Na mijn bezoek aan de supermarkt vanmiddag, staan er vier meiden enthousiast te zwaaien en ze steken hun duim omhoog wanneer ze de blauwe fiets bewonderen. Ze vinden de fietsen hélémaal geweldig en ze hebben vanmiddag de ‘fietsenroute’ gelopen. De allerleukste vinden ze de groene aan het begin van het ‘Van Santenfietspad’, die komt er voor hen als winnaar uit de bus. Ja ze poseren graag voor een foto én ik heb al weer twee sponsoren van planten binnen voor het geval er nog meer fietsen komen…..

Petra

Links Bernadet en Wilma Janson en rechts Ria en Thea Janson.
redactioneel

Wild van je stad!

Stompwijkse steenuiltjes worden gered van de hongerdood door twee stoere kerels. Onze collega Paul (Rotteveel) liep bij zijn schoonmoeder over het erf toen hij 1 van de steenuilen ouders dood aantrof. Een wond in de nek bevestigd dat de steenuil te grazen is genomen door een andere roofvogel. Omdat onze Paul wist dat op het erf de steenuilenkast bezet was ondernam hij direct actie en schakelde onze Stadsvogel deskundige in. De nestkast werd opengemaakt en er bleken 5 magere jongen aanwezig in de kast. Dus snel een noodplan bedacht want wanneer 1 steenuil-ouder 5 jongen moet voeden loopt dat vaak slecht af. Onze collega Paul heeft zich opgeofferd als surrogaatouder en voert de steenuilskuikens elke dag bij. Op zaterdag 5 juni werden de steenuilskuikens geringd en was het reuze spannend om de jongen te bekijken. Zou pleegouder Paul succes hebben geboekt met het bijvoeren van de jongen?

Het bleek dat Paul een succesvol pleegouder is, de jongen waren per dag 10 gram aangekomen en de kleinste zelfs meer! Dat is maar goed ook want andere broedsels van steenuilen in de omgeving zijn nauwelijks succesvol. Over ongeveer 12 dagen vliegen ze echt uit de wijde wereld in.

Dankjewel namens de Steenuilen stoere mannen.


Die knipoog!
 

Met dank aan Stadsbeheer Leidschendam-Voorburg van Facebook en natuurlijk Anja, de vrouw van Paul die ik gistermiddag in de tuinen van Van Peski trof waar we eveneens van uilen konden genieten.  Zo hoor je nog eens wat.

Petra

toerclub

Toerclub tompwijk

Deze week beginnen we de verslagen, met het uitgebreide verslag van Jorrian Hendriks van vorige week:

Met de A2 op pad:

Een echte fietser ben ik niet, ik vind het leuk hoor, in een groepje of als ik echt ergens voor train. Maar zo, zonder doel een rondje fietsen vind ik best saai. Maar goed, over 3 weken ga ik met mijn 2 zwagers naar België fietsen. Een kleine 350 kilometer in 2 dagen. Dus mocht ik afgelopen zondag met pappa Frans en zijn mannen mee. Het werd een topochtend. We vertrokken via de Ondermeer richting Zoeterwoude om uiteindelijk in Vinkeveen een bakkie te doen. Het is nog redelijk vroeg, toch zijn we lang niet de enige die al de weg op gaan. De meeste weggebruikers halen we in, andere komen ons te gemoet. We zijn met’z’n  tienen en fietsen twee aan twee. Omdat je als je niet één van de twee voorste bent, niet alles kan zien, waarschuw je elkaar met een kreet of gebaar. “Voor” betekent, dat er rechts van de groep iemand wordt gepasseerd. Als er “tegen” wordt geroepen, komen er links van de groep weggebruikers aan. Dit kan je ook met een gebaar aan de gene achter je aangeven maar dat komt later pas. Papa Frans leidt de kudde en rijdt vooral op de heenweg heel veel op kop. Arie zorgt wat meer van achteruit de groep, dat iedereen het bij kan houden. Mocht je op wat voor manier dan ook, in de problemen komen, dan helpt Arie je graag. We rijden zo`n 31 km gemiddeld en de Voor`s en Tegen`s vliegen je om de oren. Ik kan dat zelf ook wel aardig, dus roep ik lekker mee. Dan komen we op een smaller, lang kronkelig pad. “op 1” hoor ik iemand roepen, binnen 5 seconden rijden we i.p.v. 2 aan 2, op een groot lint achter elkaar. Great call! Want bij de 2e bocht die een beetje blind is, komt er een auto in tegengestelde richting die we niet hadden kunnen ontwijken. Peter rijdt voorop en heeft er zin in. We rijden zo`n 36 km per uur achter meneer Bregman aan. Totdat we achter een auto komen die heel langzaam rijdt, omdat hij de fietsers voor hem niet kan passeren. Deze collega fietsers blijven 2 aan 2 rijden terwijl zij volop genieten van de omgeving. Hierbij trappen ze helaas niet echt door, waardoor er in onze groep wat geroezemoes ontstaat. De koffie wordt koud, daar gaat mijn gemiddelde en wat een kneuzen, zijn de meest voorkomende uitspraken. Als de auto aan de kant gaat voor een tegemoet komende auto, vliegen we er toch maar langs en voorbij. Daarbij bedanken en verontschuldigen we ons bij beide auto’s. Aan de overkant van de volgende kruising moet er koffie gedronken worden. Helaas is deze koffietent gesloten. Maar des te lekkerder smaakt de koffie met ijsje van het huis, een kilometer verder op. Het personeel aldaar dacht een makkelijk ochtendje tegemoet te gaan. Na een half uur genieten, hijs ik me weer op het door Arie lager gezette zadel. De streek van het lichaam, die ik tijdens het zitten met het zadel verbindt, is nu al beurs. Maar goed, we zijn al over de helft. Een paar “auto tegen” en “fiets voor” verder, word ik me bewust van de reacties van mensen die we passeren. Bijna alleen maar negatief en boos terwijl de intentie van een ieder in deze groep niks dan goed is. 

Ik bedenk het volgende:

Hoe een wielrenner in wil halen:

Hij/zij geeft een gil. “Vooooooor”. De gene die gepasseerd moet worden schrikt iets en gaat op tijd aan de kant. Zo gaat het inhalen niet ten koste van de opgebouwde snelheid. En kan hij/zij er vol gas en veilig langs. Desnoods via de autoweg, het is toch rustig op zo’n zondag ochtend. 

Hoe iemand wil dat een wielrenner hem/haar inhaalt….

Je rijdt op iemand af en past je snelheid gedurende 3 minuten achter deze persoon aan. Je blijft achter deze persoon rijden. Niet te dicht er achter maar wel zo dicht dat de gene je kan horen. Niet je bel of een kreet, maar een per ongeluk gemaakt geluid. Bijvoorbeeld het schakelen, of het geluid van een onder je band brekend takje. De persoon wil dat dan minimaal horen en omdraaien. De wielrenner wordt waargenomen, waardoor de gene al zelf een moment bepaald om aan de kant te gaan. Graag bij het passeren als wielrenner zijnde, even hartelijk danken en een prachtige ochtend wensen. Zelf denk ik dat er voor de wielerbond een broodnodige taak ligt. Om hierin een mooie middenweg te bedenken en dit door middel van reclames aan zowel de wielrenner als de andere weggebruikers te laten zien. Maar ja, wie ben ik? 🙂 

Hoe langer de rit duurt hoe minder je hoort. Concentratie en volgen krijgt nu de voorkeur. Ineens rijden we bij Hoogmade. Via Leiden naar Zoeterwoude tot aan de Ondermeer. Daar wordt nog even gekeken wie de grootste heeft. Daar wordt iedereen nog even op de pijnbank gelegd. Daar wordt duidelijk wie zich te veel gespaard heeft. Daar worden Frans en Arie symbolisch bedankt voor bewezen diensten. Daar wordt nog even alles uit de kast gehaald. Daar wordt er nog 1 klap op gegeven. Daar worden nog wat karretjes in de poep gereden. Daar wordt nog even Tour de France-je gespeeld. En daar wordt duidelijk dat Joep/Youp naar de A1 mag. 

Ik zeg de groep gedag, bedank Arie en pappa Frans en rijd naar huis toe. Een mooie rit van 138km, met iets sterkere benen en een beurs zitvlak rijker. 

Bedankt mannen, Jorrian Hendriks

Ritje naar (Hamelen)?  A2

We vertrokken met 9 man, met captain Arie naar Harmelen via Bodegraven maar dat ging niet vanzelf, want daar waren verschillende meningen over in de groep (nu Frans niet de leiding had). Ook de navigatie van onze internationale trucker had weleens problemen dus het was weleens van links naar rechts en terug, hij leek soms de rattenvanger van Hamelen wel, maar via Woerden zaten we toch weer snel op het terras in Harmelen waar Arie het mikpunt was maar, wel gezellig.  Op de terug weg ging het veel beter. Via Oudewater, Gouda, Moordrecht, daar had Arie ons te pakken hij stuurde ons over  een mooi stukje kasseien richting Moerkapelle, naar Stompwijk waar we tegen 1 uur aan kwamen met 107 km op de teller.

Arie nog bedankt voor de mooie tocht.                   

Jan Looijen

Met in totaal 6 man/vrouw, stonden  wij om 8.30 uur aan de start. Voor onze groep, is dat weinig, heel weinig. Velen van ons hadden ander verplichtingen, hetzij vaderdag-, hetzij familieverplichtingen. Geeft niets, ieder zijn meug, als we er volgende week maar weer allemaal bij zijn. ;-). Het was vooraf bekend gemaakt waar we naar toe zouden gaan: Meijendel in Wassenaar. In verband met vaderdag maakten wij een korte rit, korter dan wij normaal gesproken gewend zijn. Goed, maar dat terzijde. Gaan wij normaal gesproken, gaan wij via de Kniplaan, onder het tunneltje door, naar de Horsten in Wassenaar. Zo niet deze week: wij hebben een sight-seeing-tour door Leidschendam gemaakt. Verrassend, het is weer eens wat anders, dan anders. Wij deden het vandaag zonder onze captain Annie, misschien was het daarom, dat wij deze route reden. Maar uiteindelijk kwamen we dan toch bij de Horstlaan aan en fietsen wij de gebruikelijke route naar Wassenaar. Bij de koffietent aangekomen klonk het al snel: “hè, gaan we hier koffiedrinken? Ik dacht dat we naar de Klip zouden gaan?” Nou ja, de beslissing was snel genomen: we gingen toch dan maar door naar de Klip. Daar wordt in ieder geval de koffie aan tafel geserveerd, in tegenstelling tot de tent waar we eerst voor stonden: dat was een self-service. Héérlijk, een heel stuk door de duinen, ik heb genoten, wat is het daar toch altijd mooi en ge-wél-dig fietsen!!!! Bij de Klip aangekomen, snel een tafeltje opgezocht. 2 Tafeltjes zelfs, want ja, de 1,5 ,eter afstand geldt nog steeds. Maar……….. het was droog, het regende niet, maar o, we werden zeiknat onder die bomen. Echter, niet getreurd, de koffie is daar altijd heerlijk en met vooroorlogse prijzen. Na een gezellige pauze, beklommen we allemaal weer onze fietsen en togen wij, via de kortste weg huiswaarts. Nog ver vóór 12 uur, parkeerde ik mijn stalen ros in de achtertuin, met 41,86 km op de teller.

Trees van Velzen C1

oud stompwijk

Stompwiic

Stompwiic aflevering 20 is klaar om afgeleverd te worden en valt een dezer dagen bij jullie door de bus. Er staan prachtige verhalen in en vanwege ons 5-jarig jubileum zijn er 4 extra pagina’s met foto’s toegevoegd. Een feestje moet gevierd worden dachten wij en wat zijn die 5 jaar omgevlogen. We hebben veel foto’s en zelfs hele boeken mogen ontvangen om in te scannen en we hebben veel verhalen boven water gehaald om met jullie te kunnen delen.

Gastschrijvers met prachtige eigen ervaringen of in ieder geval de ervaring vanuit hun familie. Zo hebben Arie en Jan Oliehoek de geschiedenis van de familie Oliehoek beschreven en wij mogen hiervan mee genieten onder de noemer Zeven Generaties Metselaars. Verdeeld over meerdere uitgaves beginnend met stamvader Paulus vanuit ’s-Gravensande. In deze uitgave staat een mooi verhaal over de families Janson en Overmeer geschreven door Ton van Haaster, een familie die vanuit Duitsland de Rijn is komen afzakken. Frans Jansen heeft een mooie reactie op de vondst van de rokerspijpen van Guus en Marianne Turk verteld over bedevaartsoord Wilsveen waar zich in vroegere tijden wilde taferelen hebben afgespeeld. De trekweg of het jaagpad langs de Vliet wordt beschreven door Aad Janson. Kortom, deze editie is erg divers en er staat voor iedereen wel wat interessants in.

Geniet ervan, lekker buiten in het zonnetje of als er onverwachts toch een keer een stevige bui valt binnen.

Deze maand worden ook de facturen door de bus gedaan en wij vragen jullie om vooral het lidnummer te vermelden bij het overmaken. Mocht je nog geen lid zijn, maar wil je dit wel worden, dan kan dat. Geef je gegevens door bij www.oudstompwijk.nl. Voor € 12,50 binnen Stompwijk ondersteun je ons en krijg je 4x per jaar de Stompwiic door de bus. Voor postbezorging betaal je € 17,50. Ook oudere Stompwiic’s zijn nog te koop, leuk als cadeau voor iemand die alles al heeft. Misschien een idee, het lidmaatschap kun je ook cadeau geven! Veel plezier met het lezen van deze Stompwiic.

Ria Luiten

De aquarel van boerderij Veelust,

Oosteinde 23 is gemaakt door architect J. Verheul

ingezonden

TINY HOUSES ’Goed voor de Stompwijkse jeugd en voor de doorstroming in het dorp’

1 reactie

De mogelijkheid én de noodzaak zijn er. Als het aan Jokelien en Jos van Rijn en hun dochter Sascha ligt, bouwen zij op hun stuk grond langs de N206 bij Stompwijk een Tiny House Park.

Gertjan van Geen (Leidsch Dagblad):

Nu nog medewerking van de gemeente Leidschendam-Voorburg. ,,Het kan op korte termijn. In principe kun je er volgend voorjaar al wonen’’, zegt Jos van Rijn.

De woningnood is hoog onder jongeren in Stompwijk. Gebouwd wordt er niet tot nauwelijks in het ruim tweeduizend zielen tellende dorpje. En als er projecten op stapel staan, dan zijn de huizen voor de meer gefortuneerden. Gevolg is dat velen wegtrekken en niet meer terugkeren. “Van mijn vriendinnengroep woont iedereen nog thuis’’, legt Sascha van Rijn uit. “Ik ben 22, maar jongeren van 27, 28 ook. In Stompwijk is niks te vinden.’’

Leo Oliehoek, kritisch dorpsbewoner en lid van de Adviesraad, schetst een doemscenario. “Al 25 jaar wordt er niet gebouwd. Een hele generatie dreigt weg te vallen. Je krijgt een breuk. Het toewijzingsalgoritme zegt dat Stompwijkers voor gaan als er huis vrijkomt. Dan moet je of zes jaar achtereen in Stompwijk hebben gewoond of maximaal tien jaar weg zijn uit dorp. Bij elf jaar mag het al niet meer. Maar wie keert er na tien jaar nog terug? Op dat moment heb je je sociale leven al elders opgebouwd.’’

Mocht er een toewijzing komen voor iemand binnen het dorp, dan nog kan dat afketsen. Jokelien: “Ik ken iemand die een verklaring had, dat ze in een huis mocht. Kreeg iemand met kind uit het Laakkwartier toch voorrang. Dat vinden we niet kunnen.’’

Hobbyen
Het echtpaar Van Rijn beschikt over een stuk land ten westen van de N206 tussen de Meerlaan en de Ondermeerweg. Ze kochten het van de provincie, nadat de rondweg tussen Zoeterwoude en Zoetermeer was aangelegd. Het stukje dijk langs de Nieuwe Vaart is ook van hen. Het Hoogheemraadschap verkocht het toen de dijk verstevigd werd om de Driemanspolder te bouwen. Jos: “Het leek me leuk om een beetje te hobbyen daar. Een moestuin, wat fruitbomen en we hadden twee paarden.’’ 

Nu lijkt het kavel uitstekend geschikt om een Tiny House Park neer te zetten, met tien à vijftien woningen.

De woongroepen met huisjes van maximaal vijftig vierkante meter worden steeds populairder in Nederland. Jos: “In principe willen we het zichzelf laten bedruipen. We leggen zelf de nutsvoorzieningen en de infrastructuur aan. De huisjes krijgen zonnepanelen, zijn gasloos en het park autoluw. Parkeren kan langs de rand. Op zo’n manier kun je de prijs ook interessant houden voor jongeren, die net van school komen. Het kost de gemeente niet extreem veel geld. Het is de uitdaging om er iets moois van te maken.’’

Probleem is alleen de bestemming. “Die is agrarisch en al sinds 2007 staat ingetekend dat die verandert naar recreatief.’’

Jokelien en Sacha van Rijn

Ze polsten de gemeente inmiddels, maar daar zat tot nu toe weinig beweging. Via een petitie hopen ze het punt nu op de politieke agenda te krijgen. Daarvoor zijn vijftig handtekeningen nodig. Ze hebben ruim het viervoudige binnen. Opvallend genoeg ook van veel oudere Stompwijkers. “We kwamen er daardoor achter dat niet alleen mensen mijn leeftijd hiernaar op zoek zijn’’, aldus Sascha. ,,Ouderen willen kleiner wonen, en in de natuur, en zijn bereid hun eengezinswoningen achter te laten. Dat zorgt weer voor doorstroming.’’

Woonwagens
Oliehoek wijst daarbij op een gangbare methode van weleer in Stompwijk. “Vroeger barstte het van de woonwagens in dorp. Er stonden woonboten in de tuin, waar de kinderen in zaten. Het gebeurde volop. In feite is dit hetzelfde idee.’’

Hoewel de gemeente in eerste instantie niet enthousiast reageerde, ziet Jokelien mogelijkheden. De gemeenten Alphen aan den Rijn en Kaag en Braassem reageerden onlangs immers wel positief op dergelijke plannen. “En de Tweede Kamer wil burgerinitiatieven stimuleren. Woningbouw kan niet alleen maar aan de grote projectontwikkelaars worden overgelaten.’’

Als ze maar een ’beetje akkoord’ krijgen, willen ze de plannen echt gaan ontwikkelen. “Het kan op korte termijn. Je koopt zo’n huisje compleet. De grond is al veertig centimeter opgehoogd, dus het is al lang niet meer zo laag en zo nat. Het is een mooi hoekje. Als de infrastructuur is aangelegd, kan het snel gaan. In principe is het daar volgend voorjaar al bewoonbaar.’’

Het is de uitdaging om er iets moois van te maken.

Foto’s van Hielco Kuipers

ingezonden

Jelsie naar Europees jeugdkampioenschap?

Het ultieme doel van Jelsie is om limieten te zwemmen voor het Europees Jeugd Kampioenschap (EJK). Het mag duidelijk zijn dat er heel weinig wedstrijden zijn om een limiet te kunnen zwemmen. Dus het is vooral trainen, trainen, trainen.

Komend weekend is de enige kans om een limiet te zwemmen bij een wedstrijd in Hengelo. Jelsie gaat dan op de 50 en 100 meter rugslag, en 50 meter en 100 meter vrije slag proberen om een flink stuk van haar eigen PR af te zwemmen. Als ze een limiet voor het EJK zwemt dan volgt een druk programma waarin even geen tijd is voor school. Dus de afgelopen weken is Jelsie druk in de weer om alle eindtoetsen eerder te maken. Dankzij de medewerking op school zit ze nu in een versnellingsprogramma om tijd vrij te maken voor het EJK. En daarnaast wordt ook nog eens 6 keer per week getraind.

Dus op alle fronten werkt Jelsie hard voor het EJK. Want als ze de limiet in Hengelo haalt dan ziet haar programma er als volgt uit:

– Maandag bijkomen van het weekend en de laatste dingen aan school doen.

– Van dinsdag tot zaterdag een traingingskamp in Hengelo.

– Zondag naar Rome voor het EJK.

– EJK van dinsdag 6 juli tot en met zondag 11 juli.

– Maandag weer thuis aan de aardappelenprak en bijkomen van intensieve     weken

Ik zal de Dorpskettinglezers op de hoogte houden van de prestaties van Jelsie. Ik hoop dat het nodig is om tot half juli wat ruimte te reserveren in de Dorpsketting.

Ilona van Ruijven

Dat hopen wij ook Ilona en wens Jelsie veel succes van heel het dorp!!

Yvon, redactie Dorpsketting

ingezonden

Milieubewuster na verbouwing en uitbreiding zonne-energie capaciteit Luiten Food zal altijd duurzaam blijven investeren

De afgelopen vijf jaar heeft Luiten Food veel geïnvesteerd in meer en vooral efficiëntere bedrijfscapaciteit: er is gezorgd voor een grotere bedrijfshal met daarin een ruime expeditiehal én een koel- en vriesruimte van maar liefst 1.600m2, wat zorgt voor meer opslagcapaciteit onder 1 dak. Ook is er een nieuwe productie-verwerkingsruimte van circa 1.200m2 gerealiseerd, waar het kwaliteitsvlees word bewerkt door een team vakslagers. Het oudste pand van Luiten Food is totaal gerefresht: kantoorruimtes zijn opgeknapt tot vergaderruimtes en de vipruimte is gemoderniseerd. Deze luxe ruimte met keuken en haard is ingericht om gasten hartelijk te ontvangen met bijvoorbeeld een privé-diner, of simpelweg de aandacht te geven die zij verdienen met een persoonlijk gesprek. De oude locatie in Alphen aan den Rijn is dankzij deze uitbreiding in Stompwijk komen te vervallen, wat de gehele operatie een stuk efficiënter heeft gemaakt.

Bovenaanzicht van Luiten Food in Stompwijk met rechts het vernieuwde dak (puntdak) en links de nieuwbouw (platte daken) vanaf 201

Naast de investering in het pand is er onlangs ook geïnvesteerd in de nieuwste machines om de klant maximaal te ontzorgen, zoals verpakkings- en snijmachines. Deze machines verminderen het plasticgebruik bij verpakkingen en reduceren snijafval, wat vleesverspilling tegengaat. Zo haalt Luiten Food een beter rendement uit eenzelfde stuk kwaliteitsvlees, terwijl het bedrijf ook nog eens milieubewust onderneemt. Stilstaan is achteruitgaan: Luiten Food zal altijd blijven investeren in de nieuwste technieken om haar klanten optimaal te bedienen.

Op het gebied van duurzaamheid zijn er ook noemenswaardige ontwikkelingen: Luiten Food heeft sinds 2019 zonnepanelen op het dak van de nieuwbouw geplaatst. In 2021 is het bestaande dak volledig gerenoveerd en beter geïsoleerd. Uiteraard zijn daar vervolgens ook zonnepanelen geplaatst. De verbouwing en plaatsing van totaal 1750 zonnepanelen heeft ervoor gezorgd dat Luiten Food op zonnige dagen volledig zelfvoorzienend kan zijn qua energie. Ter indicatie: er wordt 600.000 kWh per jaar opgewekt, wat gelijk staat aan de stroomvoorziening van minstens 155 huishoudens!

Bovenaanzicht van Luiten Food in de oude situatie.
 

Luiten Food heeft niet alleen geïnvesteerd in meer bedrijfscapaciteit en machines, maar ook in nieuwe werknemers. Luiten Food vindt het belangrijk dat haar werknemers een functie uitvoeren waarbij ze hun passie kwijt kunnen. Dankzij de duurzame bedrijfsgroei van de laatste jaren wordt het team op natuurlijke wijze getriggerd zich te blijven ontwikkelen. Luiten Food is een familiebedrijf dat zich open en eerlijk opstelt: er wordt snel geschakeld, het team is toegewijd en heeft hart voor de zaak. Daarom is er gekozen voor een open kantoorruimte en een gezamenlijke kantine: Luiten Food werkt namelijk als één team waar iedereen hard nodig is.

Kiara Nillesen– Luiten food

Dorp van het dorstige hert