Anneke van den Bosch- de Boer is weer thuis. Er is twee weken geleden een oproep geplaatst in de Dorpsketting om naar de onfortuinlijke Anneke een kaartje te zenden. Ze is nu bijna 4 weken geleden in de badkamer gevallen en de pen in haar bovenbeen van haar nieuwe knieprothese en het plaatje met 6 schroeven aan de zijkant was gescheurd. Dit gebeurde midden in de nacht, gelukkig kon zij Guus wakker bellen en hij heeft een ambulance gebeld.

Na een operatie was zij 60 hechtingen rijker en kreeg ze het advies om haar been 6 weken niet te belasten. Een opname in verpleeghuis Rijn en Vliet was de oplossing. Op dat moment waren er al 2 bewoners aan corona overleden. Eerst mocht zij nog van haar kamer naar de tuin, maar later haar vrijheid werd steeds meer ingeperkt tot de paar vierkante meter van haar kamer.
Afgelopen vrijdag moesten de hechtingen eruit in het ziekenhuis en toen zij terug kwam bij het verpleeghuis was de toegang nog strenger bewaakt. Ze voelde zich hier helemaal niet goed bij en ze vroeg zich af of het hier binnen wel veilig zou zijn en gaf aan liever naar huis te gaan. De verpleegkundige bevestigde dit dat het thuis veiliger zou zijn.

Ze heeft haar zoon Gert-Jan gebeld en hij is haar direct komen halen.
Ze moet nu 14 dagen in thuis isolatie blijven en ook Gert-Jan, hij mag in die tijd zijn vrouw en kind niet zien of vasthouden. Een neef die bij Intratuin werkt heeft een rolstoel gebracht zodat zij zich binnenshuis kan redden.
Het aftellen is begonnen, over 10 dagen mag ze weer bezoek ontvangen.

Ik zag haar gisteren in de deurpost zitten met vriendin Ria van der Helm buiten op het bankje en ja zo kan het ook. Ze voelt zich goed, heeft geen verhoging en ja het blijft een rare toestand.

Dus een nieuwe oproep:
staak het zenden van post,
maar zwaai uitbundig als u voorbij loopt of fietst, Dr. Van Noortstraat 103.

Petra

Geïnspireerd door allerlei acties in het land en door uitnodigende fondsen die bereid zijn om hierin te kunnen bijdragen, is afgelopen zaterdag een aanvang gemaakt om de ouderen van Stompwijk in beweging te krijgen. Voor het geluid van Beltmusic is een aanvraag ingediend bij Vlietwensen en zij hebben zich direct bereid verklaard om deze kosten voor hun rekening te nemen. Door hun snelle reactie konden we afgelopen zaterdag van start. Zoals bekend zijn veel mensen aan huis en balkon gebonden en een beetje afleiding is dan meer dan welkom. Het weer was prachtig, de stemming uitstekend en ook team Jacques van Herten en Desi Goudman van Midvliet tv konden weer eens aan de slag.

Het afstand houden gaat mij eigenlijk steeds makkelijker af, als ik er zelf even niet aan denk, zegt de ander het wel! Hallo allemaal fijn dat je er bent was het uitnodigende lied om op het balkon te komen en mee te doen. Jokelien als ervaren aerobicjuf was verkleed als paashaas deed de oefeningen voor en ik als paas-struisvogelkuiken deed een woordje. Vrolijk met zon overladen liedjes zorgden ervoor dat er een lach op de gezichten getoverd werd en de armen lekker zwaaiend meededen. Op de Zwanebloem werd er ook zowaar een dansje gemaakt.

Vanaf de Zwanebloem zijn we de bocht omgegaan naar de Pinksterbloem. Hier waren weliswaar veel mensen net niet thuis of te bescheiden om mee te doen. Maar degenen die er wel waren gingen lekker los. In ieder geval de complimenten voor een swingende Petra de Groot en haar schuin onder wonende buurvrouw en onze Gijs rechtsboven in de hoek. Wat heerlijk om dat te kunnen doen.

Jona zorgde voor het uitdelen van de paaseieren al verdwenen er een paar in de bosjes, maar veelal toch op het balkon. Kinderen deden op gepaste afstand ook lekker mee en hielpen met het zingen van een lied. Kortom overal samenwerking. Een kort interview bij de senioren hangplek op het veldje nabij de appelboom, waar Jona een tuinsetje heeft geplaatst waarbij men elkaar op afstand kan treffen. (Zondag zag ik dat andere bewoners van de Pinksterbloem ook een deel van hun tuinset hierheen geplaatst hadden. Thermoskan en appeltaart op tafel en klaar om hun 3 kinderen en 6 kleinkinderen in de buitenlucht te ontvangen en waar de kleinkinderen lekker in de speeltuin konden spelen. Zo vergroot je je eigen tuin en kan je toch Pasen met elkaar vieren).

Hierna was de Akkermunt aan de beurt, ook hier stralende gezichten en wuivende armen en meezingende mensen. Heel even de vervelende situatie kunnen vergeten en bewust worden dat men er niet helemaal alleen voor staat. Terwijl wij druk in de weer waren werden de paasontbijtjes bezorgd. Wat een mooie samenloop van omstandigheden en beide initiatieven te danken aan Vlietwensen en de vrijwillige inzet van de anderen. Dank hiervoor. Samen komen we er wel.
Foto’s uit het filmpje van Jacques van Herten o.a. te zien op Stompwijk.nl

Petra