Categorie archieven: Dorpsketting

Muizenissen

Heerlijk hoor, zo’n WK. Verrassende uitslagen maken het lekker spannend en ‘we’ spelen behoorlijk Duits terwijl de Duitsers steeds Nederlandser gaan spelen. Dat constateerde ik na de wedstrijd Engeland- Duitsland. Vol ongeloof bekeek ik dit schouwspel en begon het twijfelen… Of het ophangen van Duitse vlaggetjes bij de buurman wel zo’n goede zet geweest is: sinds die er hangen gaat het Duitsland voetballend wel erg goed af. En volgens mij zag ik van de week mijn buurman in een oranje shirt lopen en begon hij ineens flink te springen toen hij mij zag… waarna zijn shirt wit uitsloeg! Oh mama mia, wat heb ik gedaan? De grap begint zich tegen mij te keren. Op het moment dat ik dit allemaal aan het papier toe vertrouw is de wedstrijd tegen Slowakije nog niet gespeeld. Wel heeft mijn middelste zoon, Sven, de afscheidsmusical van Groep 8 achter de rug. Oververmoeid begon hij dinsdag aan zijn eerste voorstelling want van de zenuwen kon hij niet slapen…Arme jongen. Hij speelde een soort van coole straatmuzikant, type nozem, met zonnebril, haarband, zelf gedraaid shaggie in de mondhoek (dat vond ik niet zo cool) en had in totaal een tekst die ongeveer een zin of tien behelsde. Maar toen eenmaal de kop eraf was en de musical een succes bleek te zijn, begon hij echt een coole kikker te worden en verzon hij er ook nog een paar zinnetjes bij. Vrijdag was de dag dat er twee uitvoeringen waren, s’ morgens voor opa’s en oma’s en s’ avonds voor de opvoeders. Oma kwam na de voorstelling langs en was wild enthousiast. Helaas bleef het daarbij want ze mocht niet in details treden over wat ze gezien had. Ook goed, doen we niet moeilijk over. In mijn enthousiasme begon ik direct met pannenkoeken te bakken voor de lunch, als een soort beloning voor Sven en omdat hij mij al enkele dagen aan de kop had gezeurd dat het al enige tijd geleden was dat ze pannenkoeken gegeten hadden. Toen de eerste pannenkoeken op het warmhoudplaatje warm lagen te zijn, ging de telefoon: “Pap, mag ik bij Jaimy eten?” Ik legde hem uit dat ik pannenkoeken aan het bakken was want dat was immers zijn wens. “Oh ja, euh, ja, dat is wel leuk en lekker maar mag ik nou bij Jaimy eten? En laat er maar een paar over voor mij, dan eet ik ze later wel op!” Ziehier het begin van kapsones bij een beginnend acteur…

De musical was top! Hoogtepunt vond ik het moment dat zoonlief, samen met drie kornuiten, op het podium verscheen in bikini en vervolgens een dansje maakte a la de revue in de Moulin Rouge: gevieren gelijke pasjes makend en tegelijk en op het juiste moment de beentjes omhoog. Uiteraard in combinatie met een zeer brede grimas op de mond! Je kon mij wegdragen. Niet alleen van het lachen maar ook doordat ik nogal moe was van een week was ophangen, koken, strijken, vaatwasser inruimen, vaatwasser uitruimen, hond uitlaten, boodschappen doen, boodschappen opruimen, koffie zetten , stofzuigen en dweilen. Met minimale hulp van mijn drie zonen, die hadden het steeds te druk of waren onderweg. Hun moeder was namelijk op haar werk door haar enkel gegaan en moest van de dokter rust nemen, koelen en het getroffen been hoog houden. En aangezien zij altijd keurig luistert naar de dokter moest ik haar taak overnemen. Vrijdag was ik uitgeteld, wist niet meer wie ik was en begreep ik ineens de zin ‘Ik heb geen tijd meer voor mezelf.’ Begon er zelfs aan te denken om de dokter aan te klagen! Het voetbal ontging mij. Zoon Youri briefde mij vanuit de huiskamer middels een luide schreeuw (‘GOALLLLLLL’) als er weer gescoord was. Ik klaagde hierover met mijn buurvrouwen tijdens de spaarzame koffiepauzes en klaarde uiteindelijk op na een goede tip van de dames: roep je schoonmoeder te hulp! Dat was een goed idee en na een telefoontje (‘Mam! Hellup!) was het geregeld. De volgende dag kwam ze al en als een ‘witte tornado’ vloog ze door het huis, met een gemak die mij vol verbazing haar deed volgen (Hoe doet ze dat toch?).

Ik ga haar voordragen als opvolger van Van Marwijk!

PS 2-1..Yes! We can!

Peuterspeelzaal “Peuterparadijs”

De afgelopen jaren bezochten slechts 14 kinderen gedurende 4 dagen de peuterspeelzaal “Het Peuter Paradijs”.Veel kinderen stonden op de wachtlijst en kwamen soms helemaal niet aan de beurt om de peuterspeelzaal te bezoeken. De gemeente heeft zijn beleid ten aanzien van VVE (Voor – en vroegschoolse ) peuterspeelzalen gewijzigd. Hierdoor is het mogelijk om per week meer kinderen op te vangen in de peuterspeelzaal “Het Peuterparadijs”.

De prijs voor een ochtend peuterspeelzaal zal per kind gaan verschillen. Deels gaat dit afhangen van het inkomen van de ouders, maar er kan ook een indicatie zijn die bepaald gaat worden door het consultatiebureau voor kinderen die b.v. een taalontwikkelingsachterstand hebben. Informatie over de prijzen en plaatsing op de dagen die u wenst, kunt u opvragen bij Stichting Kinderopvang Zoeterwoude op telefoonnummer (071)5808010.

In het najaar wordt in samenwerking met de gemeente onderzocht of het mogelijk is om de peuterspeelzaal per 1 januari 2011 te gaan combineren met halve dagopvang. Op deze manier wordt de eerste aanzet gemaakt naar het ontwikkelen van een kinderdagverblijf in Stompwijk. In het ontwerp van het Kulturhus is er rekening gehouden met een peuterspeelzaal en een kinderdagverblijfgroep. In aanloop hier naar wil Stichting Kinderopvang Zoeterwoude een start gaan maken met het uitbreiden van de kinderopvangmogelijkheden in Stompwijk.

Martijn van Es troeft Thom van Beek af

Hij was een van de smaakmakers maar moest genoegen nemen met de meest ondankbare plek. Thom van Beek kwam als tweede over de streep in de Ronde van Zoeterwoude. In de finale werd hij afgetroefd door Martijn van Es die het spel slim speelde. Van Es was tijdens het criterium over 40 kilometer nauwelijks zichtbaar maar sloeg in de laatste ronde toe en greep voor de zesde maal de zege in Zoeterwoude.

Zondag 20 juni streden de renners in de 29ste Wielerdag Zoeterwoude voor de eerste maal om de Koos van der Geest Trofee. Vernoemd naar de grondlegger van de Ronde van Zoeterwoude. Van der Geest overleed eind 2009, met het uitreiken van de trofee blijft zijn naam verbonden aan de wielerdag.

Het peloton had er zin in. Meerdere renners probeerden zich te onderscheiden. Zoals Herman de Jong, Thom van Beek en Jan van der Geest (Wimzn) die geruime tijd aan de leiding gingen. Maar het peloton weigerde te capituleren. Meer renners waagden een poging daarbij aangemoedigd door de toeschouwers die – vooral bij de burgerronde – in groten getale langs de hekken stonden.

De supporters konden een gokje wagen naar de winnaar en dat maakte de wedstrijd er voor het publiek interessanter op. Uiteindelijk was het Schenkelweg-bewoner Martijn van Es die de zege pakte. Zaterdag verbleef hij nog in het buitenland. Hij stond aanvankelijk niet op de deelnemerslijst maar ging, nog maar net thuis, toch van start. Van Es liet zich tijdens de koers niet zien. In de slotronde kwam hij als een duveltje uit een doosje en verschalkte de zeer sterk rijdende Thom van Beek en Jouri Berg.

Voor Van Es was er naast de kussen van rondemiss Eline Bennis de enorme wisseltrofee en een krentenbrood (Koos van der Geest was immers zijn hele leven bakker aan ’t Watertje) van één meter.

Top-10 burgerronde:

  1. Martijn van Es
  2. Thom van Beek
  3. Jouri Berg
  4. Martijn Borst
  5. Johan de Groot
  6. Jan van der Geest
  7. Herman de Jong
  8. Richard Bennis
  9. Wim Maan
  10. Fred Sip

Gerard van der Hoeven

Mooiste plekje van Stompwijk maakt veel reacties los!

De oproep in de Dorpsketting om de mooiste plekjes van Stompwijk aan te melden in verband met de nieuwe film over het dorp heeft in totaal twintig (!) reacties opgeleverd. Dat is meer dan we hadden ingeschat. We gaan proberen om al deze mensen aan bod te laten komen, al zullen hier en daar combinaties gemaakt moeten worden. Maar daar komen we wel uit. Uiteraard zijn we blij met de getoonde belangstelling en gaan we vol goede moed verder.

De nieuwe film over Stompwijk begint langzaam maar zeker meer vorm te krijgen. Er zijn in 2009 en ook dit jaar al heel wat opnames gemaakt. Als het enigszins mogelijk is willen we alle resterende beelden dit jaar (liefst in de zomermaanden / begin najaar) maken. Verzoek aan al degenen die zich hebben aangemeld om een E-mail-bericht te sturen naar Frans Oliehoek (fransoliehoek@zonnet.nl) met uw naw-gegevens, telefoonnummers (zo mogelijk ook mobile). Geen e mail? Dan graag een reactie in de bus bij Frans Oliehoek of Leo van den Brink, Dr. van Noortstraat 117, 2266 GV Stompwijk.

Die gegevens zijn nodig om een schema te maken met dagen en uren, waarin ‘gedraaid’ gaat worden. Uiteraard is dan de aanwezigheid van de ‘acteurs’ een eerste vereiste. U krijgt tijdig bericht over het tijdstip waarop u en uw favoriete plekje staan ingepland.

Tot slot: bij de laatste opnames op de Hoge Brug was het erg handig, dat een paar vrijwilligers (waaronder Pim v.d. Brink en Cees Bergen) aanwezig waren om mee te helpen (verkeer regelen, andere hand en spandiensten). We zoeken nog een groep vrijwilligers, waar in de loop van de komende maanden af en toe een beroep op kan worden gedaan. Belangstelling? Wilt u zich dan aanmelden bij bovengenoemde personen (adressen)? Alvast bedankt voor uw medewerking.

We houden u op de hoogte van de voortgang van de nieuwe film, die in het teken staat van de vraag waar het de komende 50 jaar met Stompwijk naar toe gaat. Het accent ligt op het buitengebied van het dorp. Heeft u suggesties voor een naam voor de film? Voel u niet geremd en benut dezelfde adressen. Bij de première is de winna(a)r(es) verzekerd van de mooiste plek….in de zaal.

Jack Luiten, namens de Filmgroep Stompwijk,

Muizenissen

Sinds de dag ná de verkiezingen weten we dat breekpunten niet zo zwaar tellen als vóór de verkiezingen. Persoonlijk heb ik ook een breekpunt: mijn computer. Het klinkt heel zielig maar ik zou niet meer zonder kunnen…Nu moet ik er wel bij zeggen dat het niet om de computer zelf gaat, maar meer op wat er inmiddels allemaal opstaat. Alles wat ik in de loop der jaren geschreven heb staat er op, maar ook werkstukken en spreekbeurten van de kinderen. Allemaal bestandjes die een tijdsgeest delen en die ik later hoop te kunnen gebruiken als mijn geheugen mij parten gaat spelen. Daarnaast staan er ook honderden mailtjes op, mailtjes die ik express bewaarde, omdat er mooie of emotionele dingen in stonden.

Het is dan ook belangrijk (verstandig!) om regelmatig back ups te maken zodat bij een eventuele computer crash alles zp weer terug te halen is…Maar dan moet je dat natuurlijk wel doen! Want sinds zaterdagavond ben ik alles kwijt! Wat er precies gebeurde weet ik niet meer. Wel dat het de schuld van een broodrooster was. Broodrooster? Ja, een broodrooster, van Limburgse makelij. Deze had ik weer ergens opgescharreld en omdat er vier sneetjes boord tegelijk in kunnen nam ik ‘m mee naar huis. Eigenhandig had ik het ding al een keer nagelopen, maar toen ik de stekker in het stopcontact stopte sloegen de stoppen door. Afgelopen zaterdag waagde ik een nieuwe poging en op het moment suprême vroeg ik aan een van mijn kinderen of ze de computer wilden afsluiten. Aldus geschiedde, maar toen ik hem toch nog even wilde opstarten om een foto van de bedrading van het broodrooster te bekijken, begon de pc ‘raar’ te doen.

Ongeduldig als ik kan zijn gaf ik de computer een andere opdracht en daarna ging alles mis, met als resultaat dat twee jaar tekstverwerking als sneeuw voor de zon verdwenen was! Alle e mailadressen, alle teksten en alle programma’s. Het janken stond mij nader dan het lachen, maar ik wist dat ik mij moest vermannen. Nu moest ik handelen, niet zielig gaan doen. Twee van mijn drie kinderen begonnen wel te huilen want zij zagen een papa, normaal een rots in de branding(!) in zwaar weer verkeren en ze beseften ook dat al hun spelletjes die ze in de loop der jaren gedownload hadden, verdwenen waren in de digitale ruimte…Ik vermande mij, wist dat als je iets weggooit op je computer het nog niet écht weg was en enkele uren later, na tussenkomst van mijn persoonlijke systeembeheerder, draaide er een recover programma.

Er werd wel het een en ander gevonden maar we konden er niets van maken dus heb ik her en der wat lijntjes uitgezet naar computernerds die het alsnog voor elkaar kunnen krijgen. Ondertussen loopt het mij dun uit de broek en ben ik eigenlijk ook heel erg zielig, voel ik mij heel erg Remy en een roepende in de woestijn…Gelukkig hebben we de politiek nog!

Limburg bleek massaal het CDA de rug toegekeerd te hebben en zij kozen voor hun landgenoot Geert. Niet vanwege de Nieuwe Nederlanders die daar rondlopen, die wonen immers in het Westen, maar omdat Limburgers nu eenmaal gefrustreerd zij. Zij voelen zich Remy in Nederland, krijgen te weinig aandacht van de rest van het land. Wat ik ooit al dacht maar nooit uitsprak zeg ik daarom nu hardop: geef Limburg aan de Belgen! Want door hun moeten wij hier nu ook vlaaien eten, worden we overspoeld met muziek van André Rieu en zijn kornuiten en, dat is het het aller allerergste, door hun is mijn computer gecrashed!

Aerobic klompendans

   

Afgelopen woensdag stond bij aerobic de afsluiting van het seizoen op het programma. Codewoord voor deze avond sokken en Cuba Libre! En het werd weer een enorme verrassing. In verband met de eveneens op deze avond geplande jaarvergadering , had ik voorgesteld om achter de bus aan te rijden zodat Marga en ik eerder naar huis konden gaan om nog wat van de jaarvergadering mee te pikken. Om klokslag half zeven stonden we dan ook in de auto in de regen te wachten op de bus. Surprise! De avond werd in de sporthal doorgebracht. Eerst werden verwend met een overheerlijk warm en koud buffet en een stevig glas wijn en toen moest we daadwerkelijk aan de slag. Twee karren vol kleurige klompen kwamen de kantine in, de houten vloer lag opgesteld in de sporthal, passen, meten en afstemmen qua kleur en gaan. De beweging werd ondersteund door twee superbongo’s die het ritme bepaalden. We zijn gewend om alles na te doen wat Jokelien doet, maar met een glaasje op leek dit een stuk lastiger. Daarbij waren we zo blij dat áls de basisbeweging erin zat, het tempo al snel door ons verhoogd werd, zonder dat de muziek dit ook deed. Het programma werd iets aangepast op het wijngebruik. Salsapasje naar voren en achter, sleepbeweging naar rechts, stappe-stappe-stap naar links, roffel en een brul Heyyyyy. Allerlei pasjes werden toegepast, we kregen er stokjes bij om op de klomp te slaan in een ritmische beweging, been ophoog en stok tegen de klomp. Roffelen op je eigen klompen, die van de buurvrouw links en daarna rechts en soms allebei. Geweldig leuk en kleurrijk, fel neongroen en -geel, en roze klompen en veel lawaai op de houten vloer en het was toch ook hard werken. Veel dank voor de badmintonners die geduldig op de banken wachten en wellicht genoten van het optreden.

Alle krachten verzameld, vlonders naar buiten, vloerbedekking weg en de zaal aangeveegd. We hadden de koffie echt verdiend maar zelf snelden wij richting pastorie voor de jaarvergadering.

Jokelien bedankt voor het trainen van het betere voetenwerk en onze lachspieren.

Uitslag Tweedekamer verkiezing Stompwijk

De uitslag van de landelijke verkiezingen van het stembureau in Stompwijk was als volgt:

  • VVD              388 (31%)
  • CDA              305 (24%)
  • PVV  213 (17%)
  • PvdA             105 (8%)
  • SP                77 (6%)
  • GroenLinks        55 (4%)
  • D66               50 (4%)
  • CU                21 (2%)
  • TROTS             19 (2%)
  • Partij vd Dieren   9 (0%)
  • Overig            17 (2%)

In totaal hebben 1259 mensen in het Dorpshuis gestemd. Daarmee was de opkomst in Stompwijk (69%) lager dan het gemiddelde in de hele gemeente van ruim 77%.

Verslag brommerrit van 6 juni jongstleden

Zondag 6 juni werd de Stompwijkse brommerrit weer verreden. `s Ochtends zag het weer er nog goed uit, maar de voorspellingen waren minder.

Tussen half 10 en 11 uur verzamelden zich zo`n 50 brommerliefhebbers. Om 11 uur vertrok de stoet voor een 70 km lange rit, die ging door de Meer en Geer via de noord A naar Gelderswoude. Richting de N11 door het spookverlaat naar Alphen, Zwammerdam,Bodegraven naar de koffie stop in Boskoop. Op de rooie hoek hebben we genoten van een heerlijk hap of drankje en zijn na een uurtje vertrokken via Waddinxveen., Moerkapelle, Benthuizen Zoeterwoude Stompwijk.

Na aankomst in Stompwijk begon het na een kwartier te regenen, dus we hadden veel geluk met het droge weer en het was onwijs gezellige rit en hebben nog na geborreld bij Ruud en José.

Iedereen bedankt voor de gezelligheid en tot volgend jaar.

Stompwijk krijgt zijn open polders terug II

In navolging van de commissievergadering Openbaar Gebied van afgelopen dinsdag, was men erg positief over het Bestemmingsplan Landelijk Gebied Ruimte voor Ruimte. Met unanieme stemmen is dit Bestemmingsplan dan ook aangenomen.

De provinciale regeling Ruimte voor Ruimte wordt door onze gemeente toegepast om 8 verspreid liggende glastuinbouwbedrijven in Stompwijk te saneren. Deze kassen worden opgeruimd en daarvoor in de plaats zullen er in totaal 12 woningen worden gebouwd.

Na vaststelling door de gemeenteraad op 23 juni, worden bouwaanvragen in behandeling genomen.

Het CDA is groot voorstander van deze ontwikkeling omdat daarmee de omgeving van Stompwijk een stuk groener wordt. Tegelijkertijd voorziet de nieuwe woningen in een behoefte om de Stompwijkse gemeenschap beperkt te laten groeien.

Yvonne van Boheemen gemeenteraadslid van het CDA.

Muizenissen

Na hét nieuws, dat via de radio tot mij kwam, moest ik happen naar lucht. Toch niet weer, hè, was mijn gedachte. Waarom doet die gozer dat toch steeds? Heeft hij dan helemaal niet in de gaten dat wij, simpele zielen, dit echt niet meer trekken! Wij, die allemaal zijn verrichtingen via de televisie moeten volgen blijven nu in grote vertwijfeling achter. Maar hij moest zo nodig weer, hoor, hij kon het niet laten en nu hebben we twee dagen moeten wachten op de resultaten van het onderzoek.

Want het is niet de eerste keer dat Arjen Robben geblesseerd uitvalt. Is het weer aanstelleritis? Heeft hij soms te weinig aandacht gehad van zijn ouders? Ik hoorde iemand op de radio zeggen dat Robben zelfs geblesseerd kon raken tijdens een interview..Inmiddels weten we dat het wel mee valt en heeft Bondscoach Van Marwijk de knoop door gehakt: Robben gaat gewoon mee naar Afrika. Ik kan nu weer rustig slapen. Alhoewel..Als ik het promotiefilmpje bekijk van de politieke partij van Moeke Rita, Trots op Nederland, komt er weinig van slapen. Want het water staat ons tot aan de lippen. Toen ik hoorde dat good old Willebrord Frequin de regisseur was van dit filmpje wist ik dat het allemaal wel los zou lopen. Want was hij het niet die ooit een TVprogramma maakte over een zogenaamde ‘hoofdenhandel’? Ik kan er mijn hoofd niet meer bijhouden…

Gelukkig nog één nachtje slapen en dan mogen we weer stemmen. Ik heb mijn keuze al gemaakt maar ga toch nog wel even naar het laatste debat kijken. Want misschien kan een strategische stem nét even iets meer opleveren. Vraag mij af of ‘onze jongens’ in Zuid- Afrika niet vergeten zijn hun familie te machtigen om te stemmen. Want als ze dat niet gedaan hebben dan scheelt dat toch gauw 23 stemmen. Mijn vooroordeel, het interesseert ze niet, wordt maar weer eens bevestigd als ik in de krant lees dat de meeste spelers niet stemmen. Omdat het ze niet geïnteresseerd en omdat ze het teveel ‘gedoe’ vinden. Nou ja, het zij ze vergeven als ze wereldkampioen worden. Onze straat hangt inmiddels al aardig vol met allerlei vlaggetjes van de politieke partijen. Ja, het leeft bij ons in de straat, iedereen is er vol van. Een overbuurman had stiekum oranjevlaggetjes ertussen gehangen maar die heb ik daar direct op aangesproken. Helaas werden wij het niet eens dus nu moet ik zwaardere middelen aanspreken. Meedogenloos als ik ben heb ik vlaggetjes besteld van Die Mannschaft. Zodra ze binnen zijn zet ik mijn wekker op een uurtje drie s’nachts en hang ik ze voor zijn raam. De voorpret alleen al geeft mij een enorme kick. Hij is zijn tijd wel vooruit maar je moet altijd oppassen dat je niet te vroeg piekt! Dat leren we weer van de politiek!

We kunnen dit jaar kiezen uit maar liefst achttien partijen. Naast de reguliere heb je ook nog Nieuw Nederland, de Partij voor Mens en Spirit, Partij één en de Piratenpartij. Nieuwsgierig als ik ben heb ik even hun punten bekeken en ik moet zeggen dat het er leuk uit zag, het idealisme straalde er vanaf. Dat hebben we wel nodig in ons land, een beetje positivisme. Nederland, een land waar je super veel kansen krijgt om een leuk leven te hebben. Helaas klagen we liever. Wijzend naar anderen want daar ligt immers de schuld en nooit bij ons zelf. Maar straks, over enkele weken, dan komen onze mannen terug uit Zuid -Afrika met de Wereldcup. Dan zijn we eindelijk pas echt één en hoor je niemand meer klagen (behalve natuurlijk de mensen die niet van voetbal houden!). Daar wordt ik dan weer helemaal paranormaal van en bij deze voorspel ik dan ook het volgende:

Met wat gelukjes en heel mooi voetbal komen we in de finale. Arjen Robben heeft tot dan nog niet gespeeld want hij voelt nog steeds een pijntje. We vergeven hem dat natuurlijk, zolang we maar winnen. Dan de finale. Van mijn part tegen Duitsland. Tien minuten voor tijd is het nog steeds 0-0 en dan hoor ik ineens Jack van Gelder hysterisch door de ether schreeuwen dat Robben zijn jasje uit doet en warm gaat lopen. Mijn oranje tompouce die op de hoek van de tafel staat, door de spanning krijg ik geen hap door mijn keel, wordt ongemerkt opgevreten door onze hond. Dan de wissel met nog vijf minuten…De tegenstander slikt, hun coach loopt rood aan en het Oranjelegioen gaat massaal in de benen. Jack is inmiddels afgevoerd met acute poliepen op zijn stembanden en zijn collega neemt het over: “Daar heeft Robben zijn eerste balcontact..hij kapt en draait weg van zijn tegenstander, uiteraard op de manier zoals we van hem gewend zijn..Nog een kap…Hij schiet….!”

Beste lezer, ik wens iedereen fantastische stem- en voetbal weken toe!